Gelabeld zeg ‘ns aaa

Pien in de buuk

Monique Rosier (1963)

‘Monique Rosier kampte als jonge actrice acht jaar met een ernstige eetstoornis. Ze propte zich heimelijk en dwangmatig vol en braakte dan alles uit om slank te blijven.’

Tja.

Soms verloopt het researchen van BVN’ers anders dan je vooraf had verwacht. Want ook de schrijvers dezer teksten weten natuurlijk niet alles over die BVN’ers en komen dus zelf ook regelmatig voor verrassingen te staan.

Monique Rosier was in onze herinnering het stralende middelpunt van Zeg ‘ns AAA. Maar terwijl zij onder een IKEA-dekbedovertrek lag te rollebollen met Gert-Jan (gespeeld door de toen nog ongerepte Hans Cornelissen), zat Monique in gedachten alweer met haar hoofd in een zak paprikachips.

Gelukkig gaat het alweer heel lang goed met mevrouw Rosier. In De Wandeling vertelde ‘Neerlands meest ideale schoondochter’ dat haar man David ervandoor ging met Whoopi Goldberg en haar carrière in puin lang als gevolg van de ene ziekenhuisopname na de andere.

In Amerika zag Monique het licht. Ze kwam een dame tegen die haar vertelde over ‘het vrije eten’ en dit redde haar leven. Monique maakte van haar nood een deugd en alweer 25 jaar coacht ze mensen met eetproblemen. Ze schreef met succes een boek over eetstoornissen en pakte halverwege de jaren nul haar acteercarrière weer op met een rol in Onderweg Naar Morgen.

Maar we herinneren ons Monique vooral als die vrijgevochten en opgeruimde Pien. Met hippe jarentachtigbril, bovendien.

Lachzak

Chiem van Houweninge (1940)

Joachimus Johannes van Houweninge is het Nederlandse gevoel voor humor in een zwaarlijvig, bebaard jasje. Niet de altijd genoemde André van Duin, maar van Houweninge snapt onze volksaard het best. Honderden en honderden (en dan bedoelen we hónderden en hónderden) afleveringen lang beukte Chiem met Alexander Pola en zijn vrouw Marina op ons in met zijn grappen en grollen. Tot we murw in de touwen hingen. Het begon allemaal met Zeg ‘ns AAA, en het hield voor ons gevoel nooit meer op.

De plot van een ‘Van Houweninge’ is vrij simpel, het script draait meestal om een kolderiek misverstand. Zoiets bijvoorbeeld:

Mien Dobbelsteen heeft stiekem een zwak voor Buurman Buijs, hoewel ze gelukkig getrouwd is.
Op straat ziet ze de partner- en  kinderloze Buijs lopen met een veel jongere vrouw.
Verhip, Mien wordt er goed chagrijnig van en laat in de keuken zelfs van alles uit haar handen vallen!
Als ze schoorvoetend aan Buijs toegeeft wat ze gezien heeft, komt de Chiem-aap  uit de mouw: Buijs heeft een tweelingbroer en die was op stap met z’n dochter.
Een tweelingbroer! Haha! Die gekke Mien voelt zich goed op d’r nummer gezet, maar eind goed al goed natuurlijk!

Die tweelingbroer bleek trouwens weer een mooi opstapje naar de 158.787 afleveringen afleveringen tellende spin-off Oppassen!, die weer werd gevolgd door Bergen-Binnen, maar die serie hield het beduidend minder lang vol. En net toen u en wij dachten dat het was afgelopen met die Vara-arbeidershumor stond de opvolger van Van Houweninge op en begon Haye van der Heyden aan Kinderen geen bezwaar, een serie die inmiddels qua omvang het oeuvre van Homerus rijkelijk voorbij is gestreefd.

In de wereld van de Duitse Krimi’s zijn ze ook gek op vaste stramienen, geen wonder dus dat Der Chiem lekker meepende aan de serie Tatort, waar hij trouwens ook een zeer verdienstelijke rol in speelde.

Fladderoma

Trees van der Donck (1933 – 2015)

Bijna iedereen denkt dat het Ellen Vogel was die midden jaren tachtig voor Oma Fladder speelde. Nu is dat niet zo gek: Vogel, Fladder, de associatie is snel gemaakt. Maar het was toch echt de minder bekende Trees van der Donck die zich opwierp als lievelingsoma van vele tv-kijkertjes.

Oma Fladder had als lijfspreuk: ‘Alles mag, als het maar leuk is.’ Oma Fladder was een beetje een ongewone grootmoeder. Ging ze taartjes eten met haar kleindochter (een vrij irritant kind, maar dat terzijde), dan stond ze erop dat de ober ook een taartje meeat. En als Oma een hijskraan zag, wilde ze bovenin een kijkje nemen.

Uiteindelijk zijn er maar twaalf afleveringen gemaakt van de Oma Fladder-serie. Toch kent iedereen haar nog. Dat geldt in mindere mate voor Van der Donck, die rollen en rolletjes had in series als Zeg ‘ns AAA, Herenstraat 10, Oppassen, De Appelgaard en De Dageraad, een vergeten dramaserie van RTL4 uit 1991 over het wel en wee van een krantenredactie en de investeerders daaromheen.

Wat velen niet weten is dat Van der Donck vanaf 1956 maar liefst 25 jaar als actrice was betrokken bij Theater, een toneelgroep uit Rotterdam. Daar speelde zij grote rollen in stukken als Cyrano de Bergerac.

AAA-ster

Kiki Classen (1964)

Weet u het nog? Als hoofdpersoon Eddie Veenstra het in Vrienden voor het leven even niet zag zitten, ging hij te rade bij zijn opa. Die oude baas werd gespeeld door Edmond Classen, en hij is de man die er door het verwekken van dochter Kiki verantwoordelijk voor is dat u de naam Wiep Lansberg kent.

Wiep was in de jaren tachtig hitserie Zeg ‘ns AAA het nichtje van dokter Hans Lansberg, de tweede man van dokter Lydie van der Ploeg. Onthoudt u dit voor iets verderop in dit stukje.

Zoals het een goed Nederlands actrice betaamt ging Classen in de blote foef voor Playboy. Na het stoppen van Zeg ‘ns AAA was ze nog te zien in de RTL-serie Diamant, die vooral herinnerd zal worden om de broeierige incest-scènes tussen Classen en Hugo Metsers III.

In 2009 vond men het nodig om een remake te maken van Zeg ‘ns AAA. Kiki deed weer mee als Wiep. In de eerste serie deed ze het met de Surinaamse dokter John Wijntak, maar nu was ze ineens de love interest van de overduidelijk homoseksuele Gert-Jan, de zoon van dokter Lydie, de vrouw van Wieps oom Hans Lansberg. Dat is strikt gezien geen incest, maar het schampt er dicht langs.

Kiki Classen maakte de laatste jaren vooral de theaters onveilig. In de ongetwijfeld dijenkletserige klucht Niet voor de poes bijvoorbeeld, samen met Peter Lusse. Die speelde trouwens Eddie Veenstra, de kleinzoon van vader Edmond in Vrienden voor het leven. En zo ziet het leven van Kiki Classen er eigenlijk uit als een incestueus Droste-busje.

Exotische krullebol

Paula Patricio (1958)

Met haar wilde bos krullen was Paula Patricio een aangename verrassing toen ze debuteerde in omroepstersland. Sterker nog: ze was de eerste exotische presentatrice op de Nederlandse tv.

Maar Patricio kon meer dan met een goedgemutste blik programma’s aan elkaar praten. Zo was ze voor het eerst te zien in een gastrol in Zeg ‘ns Aaa en later actreutelde ze wat in Goudkust. Tot 1993 deed Patricio tv-werk voor de VARA, waarna ze een cursus Portugees presenteerde voor Teleac. Niet zo gek, u weet natuurlijk dat Patricio half Portugees is.

Tegenwoordig schrijft Patricio (overigens ooit getrouwd met Goede Doel-zanger Henk Temming) liedteksten voor Jan Keizer en anderen. Ook kunt u haar inhuren voor een presentatie- of mediatraining. In het Nederlands, of in het Portugees.