Gelabeld tros

Bankzitter

Jan Paparazzi (1963)

Zo ben je bijna leraar maatschappijleer, en zo ben je ineens het zelfverkozen pispaaltje van gans Nederland.

Jan Zwart ging een toekomst tegemoet in het onderwijs, maar daar wisten diverse lokale radiostations een stokje voor te steken. Midden jaren negentig was het (de toen immens populaire) deejay Robert Jensen die Jan als eerste een landelijk podium gaf.

Jensen trok Jan een apepakkie an, deed hem een rode strik om en stuurde zijn sidekick als Jan Paparazzi naar glamourpartijtjes. Toen Jensen in 2002 een talkshow kreeg op RTL5, sleurde hij Jan Paparazzi mee de tv-wereld in. Zijn functie werd nooit helemaal duidelijk, want veel meer dan een beetje op een showbizzbank hangen deed Jan eigenlijk niet.

Met zijn olijke koppetje werd Jan Paparazzi plotsklaps een bekende Nederlander. Als Jensen weer eens (zogenaamd of echt, dat is nooit echt opgehelderd) uit zijn slof schoot, was Jan vaak het haasje. Maar Jan onderging de tirades gelaten en Nederland sloot hem in de armen als het nationale Lulletje Rozenwater.

Met de komst van Hyves kreeg Jan er nog een functie bij: hij werd het gezicht van alle newbies op het sociale mediaplatform. Had iemand geen profielfoto ingesteld, dan kreeg je dat blije eikelgezicht mét clownsneus als avatar geserveerd. Hele fanpagina’s werden er gewijd aan het – inmiddels toch wel – cultfenomeen.

Jensen is alweer jaren compleet van de radar verdwenen en ook Jan Paparazzi rommelde al die jaren in de marge. Tegenwoordig doet hij dingen voor de piratenzender van de Tros, Sterren.nl. Zijn pak en strikje heeft Jan aan de wilgen gehangen, maar zijn geuzennaam zal altijd blijven bestaan.

Tita Toverkol

Maroesja Lacunes (1945)

Mijn vader is een tovenaar
’t Is echt ’t is heus ’t is raar maar waar
Een ti-ta tovenaar, ’t is raar ’t is raar maar waar

Hij heeft het ook aan mij geleerd
Maar soms gaat het weleens verkeerd
Dan gaat het niet zoals ik wil, dan doe ik dit… (klap in de handen)
En alles staat stil

Wat een magische wereld wisten de makers van Tita Tovenaar te scheppen met dat kakelbonte luchtkasteel, een tovenaar met idiote gezichtsbeharing die was geobsedeerd door ‘aardbeziën’, Tato de Toveraap, de Grobbebollen en het bijbehorende vraatzuchtige Grobbekuiken, Ton Lensinks ti-ta fluit, Barrie Stevens die af en toe in een duizelingwekkend strakke ballenknijper voorbij kwam fladderen als Kwark, en Tika Tovenaar natuurlijk.

Tika had de magische gave dat ze met door met haar handen te klappen de wereld stil kon zetten, wat af en toe ook wel nodig was met al die gekkigheid om haar heen: een normaal mens zou er horendol van worden.

Op YouTube is nog van alles terug te vinden van Tita Tovenaar. De begintune, waarvan u de tekst hierboven al onwillekeurig zat mee te neuriën. Complete afleveringen waarin Tika Kwark leert bezemvliegen, een Koefnoen-persiflage met Marjan Luif als Rita Tovenaar, een recente tekenfilm-spinoff met de grobbebollen in de hoofdrol, een remake waarin het een en ander zich afspeelt in de Efteling, maar dat alles haalt het natuurlijk niet bij het origineel.

Maroesja Lacunes was degene die gestalte gaf aan de allereerste Tika. Ze zei altijd netjes u tegen haar pappa, het blonde haar werd uit d’r gezicht gehouden door twee symmetrische vlechten en met haar toverfluit speelde ze de gekste dingen klaar. Tot dusver waren toverkollen altijd naar en vervelend, maar Tika was een heldin van menig kind en een lust voor vaders oog bovendien.

Maroesja, dochter van beroepstoeteraar Toby Rix, maakte na Tita Tovenaar furore als toneelactrice, voice-overinspreekster en kunstenares. Een aantal dagen per jaar stelt ze haar atelier open voor bezoek. Toe, zoek haar eens op en vraag of ze nog één keer in haar handen klapt en maak snel een selfie als alles stil staat.

Steunbeer

Linda Dubbeldeman (1964)

Startrekkin’ across the universe.
On the Starship Enterprise under Captain Kirk
.
Je moet even een hersengebied afgraven op zoek naar informatie over deze novelty hit van The Firm uit 1987, maar plop: daar heb je ‘m
weer te pakken.

Creatief als wij Nederlandertjes zijn, kon een remake natuurlijk niet uitblijven. Die kwam er in de vorm van
Doortrekken, een lied dat werd gezongen door Arie Boksbeugel en Brenda Steunbeer. Die laatste was een opgewonden standje dat fungeerde als assistente van de heer Boksbeugel, die een ‘komkommersjeel station’ bestierde.
Op dat station had Brenda Steunbeer een talkshow genaamd KUK, wat weer een persiflage was op RUR van Jan Lenferink. Het verschil met RUR was echter dat in KUK alleen de introductieversjes zwoel werden voorgelezen door La Steunbeer, want de gasten kwamen nooit opdagen.

 Een en ander was onderdeel van het bij nader terugkijken strontflauwe Verona, het vehikel van Harry Vermeegen en Henk Spaan. Arie Boksbeugel werd gespeeld door Ferry de Groot en Brenda Steunbeer door Berdien Stenberg Linda Dubbeldeman.

Die greep haar populariteit als Brenda vervolgens aan om twee keer met haar foef in de Penthouse te gaan. Daarna ging ze aan de slag als actrice en model om vervolgens in de muziekbusiness te duiken. Tegenwoordig profileert ze zichzelf vooral als fotograaf.

Enkele jaren geleden was ze het hoofdonderwerp van Jaap Jongbloeds Het Mooiste Meisje Van De Klas. Wie wil zien hoe de platinablonde Brenda eruitziet als zichzelf, klikt hier.

Oerschobbejak

Rob van Hulst (1957)

Quizvraag: wat hebben Joop Braakhekke, Fred Oster, Pim Jacobs en Rob van Hulst gemeen?

Antwoord: ze presenteerden (net als nog een heel nusje anderen trouwens) op enig moment een incarnatie van Wie van de Drie?

Daarin moesten gewone Nederlanders met een min of meer bijzonder beroep (brugwipper, caviaviller, grumtslurper) een panel BN’ers om de tuin leiden omtrent hun ware identiteit. Een heuse succesformule, die het met tussenpozen een halve eeuw op het scherm volhield. Sluit nooit uit dat Wie van de Drie? binnenkort weer opduikt, want het format heeft zich al decennia de herpes onder de tv-spelletjes getoond.

Rob van Hulst viel de presentatie-eer te beurt in 1994, toen de AVRO het programma maar weer eens van stal haalde. Het was zijn debuut als presentator, en hij vond het maar wát ingewikkeld, vertrouwde hij Trouw toe: “In een van de afleveringen zit een worstenmaker. Daar ga ik dan over nadenken, want ik weet zelf ook niet wie de echte is, en raak vervolgens compleet van slag.

Het getob over worstenmakers duurde precies één seizoen, in 1995 volgde Jos Kuijer (wie? Jos Kuijer! Wie? JOS KUIJER!) hem op.

En het was zo’n mooi staaltje carrièreplanning geweest. Want de klus bij de AVRO sloot naadloos aan op het einde van Medisch Centrum West, de serie waarin Van Hulst van 1988 tot 1994 de notoire eikel Eric Koning speelde. Weet u het nog? Eric was met Jan van de Wouden (Marc Klein Essink) in een bitter gevecht verwikkeld om de functie van chef de clinique. Het geheel speelde zich af in Lelystad.

De vrijdagavond was spannender dan ooit tevoren, niet in het minst door de haat die Nederland collectief voelde voor de bebrilde Koning. Voor hem waren er natuurlijk ook bad guys in Nederlandse series, maar Eric Koning was de eerste échte J.R. Ewing van Hollandse bodem. In de laatste aflevering pleegde hij overigens zelfmoord.

Als u hoerenloper bent, groet u Rob van Hulst dan eens. Hij is vaak te vinden op de Wallen in het kader van de Amsterdam Evenementen die hij organiseert. In 2014 publiceerde hij een boek over de geschiedenis van het Amsterdamse sekstheater Casa Rosso.

 

Koffiejuffrouw

Mireille Bekooij (1947)

Al ruim een halve eeuw kunt u Mireille Bekooij kennen uit de media. Sinds 1963 presenteerde de keurigste vrouw van Hilversum programma’s voor even keurige omroepen als AVRO en TROS.

En natuurlijk voor RTL, waar ze met de al even onberispelijke Hans van Willigenburg jarenlang de koffie serveerde. Zonnebankbruine Hans was in dat opzicht de opvolger van wijlen Wim Bosboom, op wat populistische praatjes na ook al zo’n voorbeeldige vent. Samen presenteerden ze de fatsoenlijke consumentenrubriek Kieskeurig.

En daarmee is bijna alles wat u over de inmiddels in de luwte bivakkerende Mireille Bekooij wilt weten gezegd.

Ja, ze is gescheiden van meneer Bekooij maar is z’n naam blijven gebruiken.

Ja, ze is de beste vriendin van Linda de Mol.

Maar het enige écht saillante feitje over de grijzige cafeïnekoningin hebben we te danken aan haar dochter Nienke. Want dankzij haar was Mireille Bekooij (1947) enige tijd de schoonmoeder van Leo Beenhakker (1942). Onthoudt u dat maar voor die zeldzame momenten dat ze op verjaardagen ter sprake komt. Glimlachje bij uw gehoor verzekerd.