Gelabeld pim fortuyn

Frictievoorzitter

Harry Wijnschenk (1964)

Gerard van As, Philomena Bijlhout, Vic Bonke, Cor Eberhard, Ferry Hoogendijk, Jim Janssen van Raaij, Gonny van Oudenallen, João Varela…. Het aantal vogels van exotische pluimage binnen de LPF-gelederen in de Tweede Kamer was na de verkiezingen van mei 2002 schier eindeloos.

Het fascinerende aan alle kikkers in de Fortuyn-kruiwagen was dat ze -bijna- allemaal vonden dat ze (soms stiekem, soms openlijk) zelf het meest geschikt waren om het evangelie van de vermoorde voorman te verkondigen. Binnen de LPF was eigenlijk iedereen een God in het diepst van zijn of haar gedachten.

Toch waren het niet de mannen met het grootste charisma die uiteindelijk de fractie zouden leiden. Eerst was de onvergetelijke vliegtuigliefhebber Mat Herben aan de beurt. En toen het hem allemaal teveel werd, bevond ene Harry Wijnschenk uit Almere zich ineens in het centrum van de macht. Een klassiek voorbeeld van een hele roedel honden die vechten om een been, waarna nummer 26 er mee vandoor gaat.

Wat Hartog Hank Richard Wijnschenk met dat been aanmoest, dat wist hij zelf eigenlijk ook niet zo goed. Zeker niet toen de Algemene Beschouwingen aanbraken. Geschutter van de bovenste plank was het, vond ook zijn eigen fractie. Toen Wijnschenk op eigen houtje het intellectueel zwaargewicht Herman Heinsbroek naar voren schoof als partijleider, was het volgens de rest van de LPF-kamerleden alweer tijd om afscheid te nemen, wat voor coalitiegenoten CDA en VVD een van de welkome aanleidingen was om het kabinet Balkenende I op te blazen.

De lijdensweg van Harry Wijnschenk als eerste man had toen twee maanden geduurd. Het waren epische tijden, inderdaad.

De niet-zo-Haagse-Harry ploeterde nog even voort als eenmansfractie, maar legde zich al snel weer toe op zijn oude stiel: het uitgeven van vakbladen, onder andere over motoren en peperdure horloges. Een stuk rustiger. En of je nu LPF-bons bent of blaadjes in de markt zet: bij die andere Harry ben je altijd welkom om je verhaal te doen. Al moet je als zakenman daar wél voor betalen.

Ritselaar

Ferry Hoogendijk (1933-2014)

Het lijk van Pim Fortuyn was nog niet koud of de partijleden van zijn LPF vochten elkaar al de tent uit. En het begon allemaal zo keurig voor Ferry Hoogendijk, de man die zichzelf als prominent LPF-lid als lijstredder profileerde. Vier maanden voor de dood van Fortuyn had Hoogendijk hem zijn diensten aangeboden, per fax nog wel.

Daarvoor had hij naam gemaakt als hoofdredacteur bij Elseviers Magazine, waar hij de illustere bijnaam Mr. Schnabbel genoot. Hij moest vertrekken nadat hij in opspraak raakte vanwege een verzwegen adviseurschap van oliemaatschappij Gulf Oil. Ook in de Tweede Kamer bleek Hoogendijk een handige ritselaar. Hij zag het ministerschap van Economische Zaken naar zijn buurman Herman Heinsbroek gaan, maar binnen de partij liet de grijsaard zijn invloed gelden.

Hij wierp zich op als adviseur van Harry Wijnschenk toen deze aan de stoelpoten van Mat Herben begon te zagen. De ietwat labiele partijdesperaat Winny de Jong beschuldigde Hoogendijk er ten slotte van zijn zetel te hebben gekocht. Na de voor de LPF dramatisch verlopen verkiezingen in 2003 keerde Hoogendijk niet meer terug in de Kamer. Hij kocht de laatste jaren van zijn leven vooral kunstwerken. Want het oog wil natuurlijk ook wat.

Reppende sidekick

Baas B. (1982)

God had geen beste dag toen hij Diemen schiep. Akkoord, acteur Rudi Falkenhagen en schaatser Jaap Havekotte zijn er geboren, maar verder komt er maar bar weinig goeds van de boorden van het IJmeer. Er gebeurt namelijk niks in Diemen. Het is dan ook best wonderlijk dat Neerlands bekendste rapduo uit het hellegat komt.

Amerikaanse ghettorappers hebben moord, drugs en bitches als inspiratie, Lange Frans en Baas B. moesten het doen met het Scheepskwartier en snackbar Alexandria. En dus zochten Frans en B. hun heil maar in grotere thema’s als zinloos geweld, de nationale identiteit en de moord op Pim Fortuyn (‘Had het wat te maken met die Joint Strike Fighter? / Hoe kwam Mat Herben aan de macht? / Hij was niet hoog gelijst.’)

B. was altijd een beetje de sneue van de twee. Hij werd vooral gedoogd door zijn lange collega, overduidelijk de populairste en vlotstgebekte. Als het duo Wham! zou heten, was Baas B. de Andrew Ridgeley. In 2009 zag hij het zelf ook in en gaf er de brui aan. Lange Frans dacht van zijn ballast verlost te zijn, maar de vechtscheiding duurde nog voort tot ver in 2010.

De boel escaleerde toen de vriendin van Lange Frans hem achterna zat met een geladen pistool (hoezo gebeurt er niets in Diemen?). De gemoederen zijn inmiddels bedaard. Baas B. heet nu weer gewoon Bart Zeilstra. Hij rijmt teksten bij elkaar voor anderen en zit als aankomend psycholoog braaf in de collegebanken.