Gelabeld onderweg naar morgen

Pien in de buuk

Monique Rosier (1963)

‘Monique Rosier kampte als jonge actrice acht jaar met een ernstige eetstoornis. Ze propte zich heimelijk en dwangmatig vol en braakte dan alles uit om slank te blijven.’

Tja.

Soms verloopt het researchen van BVN’ers anders dan je vooraf had verwacht. Want ook de schrijvers dezer teksten weten natuurlijk niet alles over die BVN’ers en komen dus zelf ook regelmatig voor verrassingen te staan.

Monique Rosier was in onze herinnering het stralende middelpunt van Zeg ‘ns AAA. Maar terwijl zij onder een IKEA-dekbedovertrek lag te rollebollen met Gert-Jan (gespeeld door de toen nog ongerepte Hans Cornelissen), zat Monique in gedachten alweer met haar hoofd in een zak paprikachips.

Gelukkig gaat het alweer heel lang goed met mevrouw Rosier. In De Wandeling vertelde ‘Neerlands meest ideale schoondochter’ dat haar man David ervandoor ging met Whoopi Goldberg en haar carrière in puin lang als gevolg van de ene ziekenhuisopname na de andere.

In Amerika zag Monique het licht. Ze kwam een dame tegen die haar vertelde over ‘het vrije eten’ en dit redde haar leven. Monique maakte van haar nood een deugd en alweer 25 jaar coacht ze mensen met eetproblemen. Ze schreef met succes een boek over eetstoornissen en pakte halverwege de jaren nul haar acteercarrière weer op met een rol in Onderweg Naar Morgen.

Maar we herinneren ons Monique vooral als die vrijgevochten en opgeruimde Pien. Met hippe jarentachtigbril, bovendien.

Dian, Dian & Dian

Lotte van Dam (1969)
Chris Jolles (1963)
Rixt Leddy (1976)

Goede Tijden Slechte Tijden bestaat een kwart eeuw, wat voor RTL4 gelegenheid was om eens flink uit te pakken met een terugblik op alle hoogte- dan wel dieptepunten. Tegelijkertijd deden de makers een greep uit de oude doos en kwamen ze aankakken met de terugkeer van Linda Dekker, die in het echt niet bepaald een oude doos is geworden.

Leuk voor Babette van Veen, maar hadden ze nou toch eens gekozen voor Dian Alberts! Dian Alberts was de ongetemde feeks van de serie, die in het begin werd neergezet als een onnozel en wispelturig stuk vreten. De dochter van serieveteraan Jeff Alberts krijgt in de jaren die volgen heel wat te verstouwen. Zo wordt Dian soort van ontvoerd door Anita Dendermonde, loopt ze van huis weg met haar toenmalige vriendje Mark maar verpest vervolgens haar relatie als hij solliciteert bij een zwembad: ze maakt ruzie met de dochter van de badmeester en Mark kan een carrière aldaar wel op zijn blokjesbuik schrijven.

Niet veel later wordt Dian vastgebonden in de hotelkamer waar zij in die dagen verblijft. Met een touw, dat is verstopt onder een stolp op het karretje van de roomservice nog wel. Weer niet veel later vindt Dian de liefde in de armen van Arthur, gespeeld door de hier al eerder gememoreerde Jimmy Geduld. Vader Jef vond het maar niets, zo’n donkere verkering (op menig schoolplein werd Arthur Zwarthur genoemd), maar Dian ging natuurlijk haar eigen gang. En toen waren we nog maar in 1992.

In een notendop volgt nog een bezwangering door Ludo Sanders, een one night stand met haar bloedeigen neef Dennis Alberts (die later – kan het nóg incestueuzer – op zijn moedertje Laura kroop), een stalker en twee mislukte huwelijken. In 2008 valt Dian plotseling dood neer: een hersenbloeding. Bleek al die moeite in één klap helemaal voor niets geweest.

Dian Alberts heeft ontzettend veel meegemaakt, veel meer dan de drie actrices bij elkaar, die haar achtereenvolgens speelden. Aan de Oer-Dian, Lotte van Dam, wijdden wij al eens een bijdrage. Chris Jolles verving Lotte omdat die bij de eerste terugkeer van Dian zwanger bleek (en Lotte ging vervolgens weer op voor Dian toen Chris zelf zwanger bleek). Na vijf jaar GTST stapte ze over naar Onderweg Naar Morgen. Daarna droogde haar carrière als soapie snel op. Voor de tweede grote comeback werd Rixt Leddy gevraagd. De dochter van Koos Dobbelsteen dook daarna nog op in kleine rolletjes in Zwartboek, Gooische Vrouwen en Flikken Maastricht.

GTST-schrijvers, als jullie dit lezen: we hebben een idee. Laat Dian terugkeren in Meerdijk. Niet door een nieuwe actrice in te huren, maar laat de rol door alle drie de actrices simultaan spelen. Drian! Het is niet alleen grappig, maar megavernieuwende televisie!

 

TV-bitch

Manouk van der Meulen (1961)

Stel je vindt Anouk een mooie naam, maar Monique ook. Wat doe je dan als er een dochter in aantocht is? Juist: gewoon een mashup van maken, waarbij Manouk het geluk heeft gehad dat het geen Oniek is geworden. We hebben het hier over Manouk van der Meulen, die de bitch mocht komen uithangen in Spijkerhoek. Monique heette ze daar, waarvan we oprecht hopen dat dat géén toeval was. Ze speelde namelijk al drie keer eerder een Monique, in de films Sprong naar de liefde, Moord in Extase en Shadowman.

De Veronica-serie was een regelrechte kijkcijferhit en was voor een groot aantal acteurs de start van een glansrijke (soap-)carrière. Zo zagen we slechterik Tony vervolgens opduiken in Vrouwenvleugel, Onderweg Naar Morgen, Westenwind en Goede Tijden Slechte Tijden. Ook Victor Reinier heeft zijn rollen als Vledder en in Flikken te danken aan het drama.

Het carrièrepad van Manouk verliep anders. Met haar katachtige gezicht had ze wel wat weg van zo’n Franse femme fatale, dus bitchen spelen was haar op het lijf geschreven. Maar nadat ook zij enkele seizoenen ONM had voltooid, emigreerde ze vanwege de liefde naar Londen. Van 1996 tot 2001 schreef ze daar columns voor het Algemeen Dagblad (London Calling) en Nouveau (Liefs uit Londen). Ook schreef ze een boekje, Zingend Riet.

Allemaal hartstikke leuk allemaal, Manouk op papier. Maar de fans die haar ook wilden zien, hadden slechts sporadisch geluk. Tussen 1995 en 2014 was Manouk niet vaak te zien en moesten ze het doen met bijvoorbeeld een aflevering van Wallander waarin ze ‘vrouw met hond’ speelde. Of met de episode van Baantjer, genaamd De Cock en de moord op Arie Bombarie.

Die fans maakten eerder dit jaar een sprongetje toen Net 5 een serie op de buis bracht met de titel Fashion Planet. Ze speelde de hoofdredacteur van een modeblad als een geslepen serpent dat duidelijk was geënt op Anna Wintour, of eigenlijk op hoe Meryl Streep haar uitbeeldde in The Devil Wears Prada. Het venijn spoot eruit en dat negen steeds matiger bekeken afleveringen lang. Een tweede serie zal er wel niet komen. Aan Manouk heeft het niet gelegen, want wat was ze goed. En wat hadden we haar een glorieuze tv-comeback gegund.

Soapveteraan

Edgar Wurfbain (1977)

Zó jammer is dat altijd. Wanneer een serie als Costa stopt, ontstaat een plotselinge leegloop van toekomstige sterren. Het is ook niet eerlijk verdeeld. Want waarom lukte het Sylvie Meis en Fuckje de Both wél om in de spotlights te blijven en vele andere hoofdrolspelers niet? Waarom zijn Daan Schuurmans en Georgina Verbaan inmiddels gevierde acteurs en Sander Floppele niet?

Even leek het erop dat ook Edgar Wurfbain zich in de A-league van het Nederlandse sterrenvolk zou begeven. Drie jaar lang schitterde hij als Pieter Hardebol in de soapserie Goudkust. Ook speelde hij (zo de soap Grand Slam volmakend) in GTST, Onderweg Naar Morgen, Costa, Bon Bini Beach, de tienerfilm Volle Maan en de zwaar ondergewaardeerde multimediasoap Jong Zuid. Tussendoor nam Wurfbain nog een film op met Thom Hoffman, Gijs Scholten van Aschat (nooit zeggen: Gijs Scholten van Aarsgat) en Victor Löw: Het Glinsterend Pantser. Ook dook hij op in tal van spelprogramma’s, zoals Hints bijvoorbeeld.

Waarom Wurfbain precies uit de schijnwerpers verdween is niet bekend, maar hij is achter de schermen nog steeds actief. Het heeft zijn eigen productiehuis, genaamd Starsound, waarmee hij tv-shows, items en reclamespots maakt. Gedurende de weekenden ontpopt Edgar zich ook nog eens tot wijsgeer. Kijk maar eens welke diepzinnigheden hij wekelijks de wereld inslingert via Twitter:

“To the world you may only be one person, but to one person you may be the world.”#weekendtweet

Always and never are two words you should always remember never to use.” – Wendell Johnson.

“Happiness is not something readymade. It comes from your own actions.” – Dalai Lama

Zus

Annemieke Verdoorn (1961)

Huh? Wie is dat daar in dat filmpje van de Luxemburgse inzending van het Songfestival van 1985? Zij in dat iets te grote witte pak. Die vrouw die telkens net iets te laat is als er een soort van danspasje wordt gemaakt. Het is onze eigenste Annemieke Verdoorn! Al kennen ze haar in Franstalig Europa onder haar tweede naam Margo. De naam waarmee ze daar haar zangcarrière lanceerde, en waarmee ze in haar blote Annemiekjes langsfladderde in het magistrale Les Branches a Saint Tropez.

U kent Annemieke uit een heel ander wit pak, namelijk dat van Zuster Ingrid uit Medisch Centrum West. Ze was dé love interest van dokter Jan van der Wouden, en half Nederland was maar wat verliefd op haar. Flink wat jaren later was ze weer te zien in een serie die zijn oorsprong vond in een ziekenhuisplot, namelijk Onderweg Naar Morgen. De hese Verdoorn zult u helaas niet meer dagelijks in de supermarkt tegen komen, ze heeft het vliegtuig naar Sydney gepakt en is er met haar gezin gaan wonen.