Gelabeld omroepster

Boodschapper Gods

Henriëtte Laan (1949)

De omroepsters van de Evangelische Omroep hadden het in het begin bepaald niet makkelijk. Ze schreven zelf hun teksten en hadden geen werkplek in het EO-gebouw. Dus moesten de meisjes in hun eentje naar het gebouw van de NOS, waar ze compleet belachelijk werden gemaakt. Een van die omroepsters was Henriëtte Laan, die haar kijkers vanachter een enorme uilenbril liet weten wat de EO ze die avond zoal voorschotelde aan gristelijke educatie en Bijbels vertier.

In een interview met de EO-bode vertelde Henriëtte Laan (nu Middelhoven) dat ze in het begin met de nek werd aangekeken. Sterker nog, ze maakten haar echt belachelijk. Technici vloekten doelbewust in haar bijzijn en probeerden Henriëtte af te leiden. Vlak voordat ze een aankondiging moest doen, begonnen ze ineens een heftige discussie over bijvoorbeeld homoseksualiteit. Puur om te pesten en dan zat ze toch wel met kromme tenen en dan dacht ze: ‘Hè, moet dit nu?’ Maar dan beet Henriëtte op haar tong en verkondigde ze zonder mokken of pruilen haar en Gods woord.

Wat u niet wist is dat Mart Smeets tot die pestkoppen behoorde. Henriëttes collegaatje Christa Rosier wist nog hoe De Mart haar de kast opjoeg door haar vlak voor een uitzending te treiteren met de volgende opmerking: ‘Oh, opwekkingsmuziek. Maar wat wordt er dan precies opgewekt?’ Kreeg die arme Christa overal rode vlekken van.

De preuts uitgedoste EO-tutjes keken intussen hun ogen uit bij de omroepsters uit andere zuilen. ‘Ik moest altijd enorm lachen om de dames van de TROS, die tot vlak voor de uitzending nog druk in de weer waren met hun haar en make-up.’ Zelf zette Henriëtte gewoon een nog grotere bril op haar neus, want: ‘Je bracht een veel belangrijker verhaal dan andere omroepen, als je het even scherp stelt. Wij brachten het Evangelie en dat hoor je goed verzorgd te doen.’

Toch kreeg Henriëtte ooit een reprimande van een boze kijker. Een oudere dame had zich gestoord aan een setje van Henriëtje, die er hoogzomer veel te bloot bij zat. Die dame had 25 gulden in een envelop gedaan en het verzoek aan de omroepster om een fatsoenlijk bloesje te kopen. Die vrouw moet een ontzettende frik zijn geweest, want als je de immer keurige Henriëtte er al hoerig bij vindt lopen….

Afijn. In 1996 schafte de EO alle omroepsters af. Henriëtte ging in een modezaak werken, begaf zich in de wereld van de militaire muziek en werd gastvrouw in een Haags ziekenhuis. Bij haar afscheid van de EO was het standaardboeket vervangen door een reusachtig exemplaar. Haar laatste woorden op tv: ‘Gods zegen.

Laatste omroepmohikaan

Jerusha Geelhoed (1965)

TROS-gezicht Jerusha Geelhoed valt de twijfelachtige eer te beurt de allerlaatste tv-omroepster te zijn. En ze had er zoveel schik in, die Jerusha. Toch voelde ze de bui al hangen, want in de Avantgarde van februari 1999 sprak Jerusha de profetische woorden: ‘Het vak van omroepster is nu inderdaad een uitstervend beroep. Ik vraag me af of de omroepster in de toekomst bij de publieke omroep zal blijven. De opkomst van voice-overs lijkt niet meer te stoppen. Ik zou het jammer vinden als ook de laatste omroepsters zouden verdwijnen. Een omroepster geeft de high-tech materie genaamd televisie een menselijk gezicht.’
Tijdens haar omroepwerk mocht ze nog een tijdje in lieslaarzen een paar natuurprogramma’s presenteren. Maar toen verloor tv haar menselijke gezicht en moest Jerusha maar ergens anders aan de bak zien te komen. De TROS zei namelijk geen ander werk voor haar te hebben. Jerusha’s interesse lag bij educatieve en informatieve programma’s, maar daar grossiert ‘de grootste familie van Nederland’ niet zo in. Ze hoefde niet koste wat het kost met haar snoet op de buis, want in hetzelfde Avantgarde-verhaal zei Jerusha: ‘Ik wil alleen meewerken aan producten die kwaliteit uitstralen. Er wordt al genoeg rotzooi gemaakt.’

Diep in haar hart wilde Jerusha het liefst acteren. Zo stond ze in 1995 – nog vóór haar Tros-avontuur –  als figurant tussen de acteurs van Toneelgroep Amsterdam een ‘jong meisje’ uit te beelden. Vanaf 1998 speelde ze nog in enkele toneelproducties in het kleine, ongesubsidieerde theatercircuit, waarna Jerusha het actreutel-wereldje de rug toekeerde, zich toelegde op het vertalen, redigeren en corrigeren van teksten en in de anonimiteit verdween.

Exotische krullebol

Paula Patricio (1958)

Met haar wilde bos krullen was Paula Patricio een aangename verrassing toen ze debuteerde in omroepstersland. Sterker nog: ze was de eerste exotische presentatrice op de Nederlandse tv.

Maar Patricio kon meer dan met een goedgemutste blik programma’s aan elkaar praten. Zo was ze voor het eerst te zien in een gastrol in Zeg ‘ns Aaa en later actreutelde ze wat in Goudkust. Tot 1993 deed Patricio tv-werk voor de VARA, waarna ze een cursus Portugees presenteerde voor Teleac. Niet zo gek, u weet natuurlijk dat Patricio half Portugees is.

Tegenwoordig schrijft Patricio (overigens ooit getrouwd met Goede Doel-zanger Henk Temming) liedteksten voor Jan Keizer en anderen. Ook kunt u haar inhuren voor een presentatie- of mediatraining. In het Nederlands, of in het Portugees.