Gelabeld medisch centrum west

Prachtzuster

Margreet Blanken (1941) 

Goedbeschouwd was Medisch Centrum West zo’n fameus hoogtepunt in de vaderlandse tv-geschiedenis dat elke acteur en figurant uit die serie een eigen lemma toekomt. Maar u snapt: onze eentjes en nulletjes zijn beperkt. Alleen de allergrootsten uit de MCW-cast krijgen de hulde die ze verdienen.

Margreet Blanken hoort daar zonder enige twijfel bij. In het Lelystadse ziekenhuis leek zij, in de vermomming van zuster Reini Hermans, de enige persoon te zijn die altijd verstandig was. Ruzie tussen doktoren? Affaires onder het verplegend personeel? De knoestige hoofdzuster hield immer het hoofd koel. In de ogen van Reini zag je Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg, soep van Unox, een abonnement op de Libelle en misschien wel je eigen moeder.

Wat een onbetaalbaar geluk voor ons dat we dat mee hebben mogen maken, want Margreet Blanken grossiert niet bepaald in substantiële tv-rollen. Drie zijn het er volgens haar eigen administratie, waarvan MCW de eerste was. Blanken was toen al 46 jaar. Spoorloos verdwenen is een stuk recenter en van Vraag het aan Dolly (1994) hadden zélfs wij nog nooit gehoord.

Margreet is meer een theatertype. Vanaf 1963 stond ze op de planken en ook de meest recente bijdrages aan haar cv speelden zich af in schouwburgen, hoewel ze het tegenwoordig een stuk rustiger aan doet. Kaartje kopen als de gelegenheid zich voordoet dus, als u zich nog eenmaal wilt verliezen in de nuchterheid van zuster Reini. Of een workshopje monologen boeken!

Oerschobbejak

Rob van Hulst (1957)

Quizvraag: wat hebben Joop Braakhekke, Fred Oster, Pim Jacobs en Rob van Hulst gemeen?

Antwoord: ze presenteerden (net als nog een heel nusje anderen trouwens) op enig moment een incarnatie van Wie van de Drie?

Daarin moesten gewone Nederlanders met een min of meer bijzonder beroep (brugwipper, caviaviller, grumtslurper) een panel BN’ers om de tuin leiden omtrent hun ware identiteit. Een heuse succesformule, die het met tussenpozen een halve eeuw op het scherm volhield. Sluit nooit uit dat Wie van de Drie? binnenkort weer opduikt, want het format heeft zich al decennia de herpes onder de tv-spelletjes getoond.

Rob van Hulst viel de presentatie-eer te beurt in 1994, toen de AVRO het programma maar weer eens van stal haalde. Het was zijn debuut als presentator, en hij vond het maar wát ingewikkeld, vertrouwde hij Trouw toe: “In een van de afleveringen zit een worstenmaker. Daar ga ik dan over nadenken, want ik weet zelf ook niet wie de echte is, en raak vervolgens compleet van slag.

Het getob over worstenmakers duurde precies één seizoen, in 1995 volgde Jos Kuijer (wie? Jos Kuijer! Wie? JOS KUIJER!) hem op.

En het was zo’n mooi staaltje carrièreplanning geweest. Want de klus bij de AVRO sloot naadloos aan op het einde van Medisch Centrum West, de serie waarin Van Hulst van 1988 tot 1994 de notoire eikel Eric Koning speelde. Weet u het nog? Eric was met Jan van de Wouden (Marc Klein Essink) in een bitter gevecht verwikkeld om de functie van chef de clinique. Het geheel speelde zich af in Lelystad.

De vrijdagavond was spannender dan ooit tevoren, niet in het minst door de haat die Nederland collectief voelde voor de bebrilde Koning. Voor hem waren er natuurlijk ook bad guys in Nederlandse series, maar Eric Koning was de eerste échte J.R. Ewing van Hollandse bodem. In de laatste aflevering pleegde hij overigens zelfmoord.

Als u hoerenloper bent, groet u Rob van Hulst dan eens. Hij is vaak te vinden op de Wallen in het kader van de Amsterdam Evenementen die hij organiseert. In 2014 publiceerde hij een boek over de geschiedenis van het Amsterdamse sekstheater Casa Rosso.

 

Kluchtmokkel

Marjolein Sligte (1954)

Wat Marjolein Sligte ook aan haar kont heeft hangen: de lach is daar zeker onderdeel van. Want waar Marjolein verschijnt, alle treurnis verdwijnt.

Het begon allemaal met De Boezemvriend, de hier al veelvuldig bewierrookte bakermat van Nederlands comedytalent (we noemden ze al eens: Ischa Meijer, André Hazes, Conny Breukhoven, Manke Nelis en Tonny Eyck). Sligte schitterde als revu-artieste in een prachtige bijrol.

In 1987 deed ze dat ook in het drama Een Maand Later, alwaar menstruatiefilmmeisje Sunny Bergman opdook. Een jaar later brak Marjolein definitief door. In de bordkartonnen (wat raar is want de opnamen waren in een echt ziekenhuis) soap Medisch Centrum West zorgde zij samen met het breekbare Sesamstraat-omaatje Joekie Broedelet voor de komische noot.

Sligte was niet voor één gat te vangen. Zo was ze veelvuldig te zien in kluchten. Piet Bambergen, André van Duin, Rudi Falkenhagen, allemaal stonden ze ooit in de schaduw van deze comédienne in hart en nieren. Wilt u Marjolein in actie zien? Bestel dan de dvd Tax Free op Bol.com. Een echte aanrader, zo blijkt uit het commentaar van iemand die deze lach-of-ik-schiet-serie heeft gekocht:
‘wat een dvds zeg heel goet zeg het zijn 19 deelen van 25 minnuten per deel er zijn heele luuke stuken op komedie van boven de plaken er zijn 4 dvds.’

Voor wie dat allemaal te leutig is: Marjolein speelde ook in The Discovery of Heaven, de verfilming van het gelijknamige (bedankt, google translate) boek van Harry Mulisch.

Zus

Annemieke Verdoorn (1961)

Huh? Wie is dat daar in dat filmpje van de Luxemburgse inzending van het Songfestival van 1985? Zij in dat iets te grote witte pak. Die vrouw die telkens net iets te laat is als er een soort van danspasje wordt gemaakt. Het is onze eigenste Annemieke Verdoorn! Al kennen ze haar in Franstalig Europa onder haar tweede naam Margo. De naam waarmee ze daar haar zangcarrière lanceerde, en waarmee ze in haar blote Annemiekjes langsfladderde in het magistrale Les Branches a Saint Tropez.

U kent Annemieke uit een heel ander wit pak, namelijk dat van Zuster Ingrid uit Medisch Centrum West. Ze was dé love interest van dokter Jan van der Wouden, en half Nederland was maar wat verliefd op haar. Flink wat jaren later was ze weer te zien in een serie die zijn oorsprong vond in een ziekenhuisplot, namelijk Onderweg Naar Morgen. De hese Verdoorn zult u helaas niet meer dagelijks in de supermarkt tegen komen, ze heeft het vliegtuig naar Sydney gepakt en is er met haar gezin gaan wonen.

Medicijnman

Ferdinand Zwaan (1942)

Huisarts Ferdinand Zwaan heeft maar weinig vindbare sporen achtergelaten. En dat terwijl hij eind jaren tachtig, begin jaren negentig als ‘De TV-Dokter’ een programma maakte dat grote impact had op de Nederlandse samenleving.

Zwaan besprak in vijf minuten TROS-zendtijd een kwaal, aandoening of ongemak. Mooi stukje voorlichting zou je denken, maar zijn vakbroeders waren minder gelukkig met Ferdinand. Nederland bleek namelijk bevolkt door een stel hypochonders. Besprak Zwaan aambeien? Dan zaten de wachtkamers de volgende ochtend vol met TROS-kijkers die fictieve jeuk aan hun aars hadden.

Van ene dokter Ferdinand Zwaan is nog wel een artikel te vinden in het gezaghebbende medische tijdschrift The Lancet. Dat heet Recombinant human interleukin 11 and bacterial infection in patients with haemological malignant disease undergoing chemotherapy: a double-blind placebo-controlled randomised trial.

Dat het hier gaat om TV-Dokter Zwaan lijkt onwaarschijnlijk. Die had een voorliefde voor kalknagels en horrelvoeten.

UPDATE: Lexiconvriend Floris tipte ons: dokter Ferdinand leeft en is nog mieters actief!