Gelabeld joop van den ende

Aangever des Vaderlands

Frans van Dusschoten (1933 – 2005)

Naar het schijnt was Frans van Dusschoten in eerste instantie not amused toen niet hij, maar André van Duin de komiek werd in de revues van Joop van den Ende. Van Dusschoten had er toen al wat jaren opzitten als conferencier en imitator en zag voor zichzelf wel een langere toekomst weggelegd als grappenmaker.

Maar ja. Waar de roodharige volkskomiek (die! timing! och! wat! een! vakman!) ten tonele verschijnt, verbleekt natuurlijk iedereen tot een dorknoper eerste klas. En zo werd Van Dusschoten ’s lands bekendste aangever. En da’s ook weer een vak apart, zullen we maar zeggen.

Dit is wat Wikipedia erover zegt:
“Terwijl zijn comedypartner(s) zich excentriek of lachwekkend gedragen blijft de aangever ernstig. Hij gedraagt zich zoals een normaal iemand zou reageren op de situaties die de “grappigere” comedypartner creëert. Naarmate de sketch vordert kan de aangever gefrustreerd raken en steeds bozer worden over alles wat de andere zegt en doet.”

Beter hadden wij het niet kunnen verwoorden. En ook jaren na zijn dood zien wij nog altijd Frans voor ons bij de term aangever. Want Ron Brandsteder is een aardige knaap en Hans Otjes deed zijn best, maar niemand kon mooier boos worden dan Frans van Dusschoten. Misverstanden mensen, alles draaide om misverstanden!

Vergeet u op verjaardagen ook niet te vermelden dat Van Dusschoten tientallen stemmetjes deed in De Smurfen en De Fabeltjeskrant. En wanneer u na twee biertjes achteloos en jazzy (handje op de piano!) De Kikvorsman begint te zingen, is uw reputatie als aangever-expert definitief gevestigd.

Catalaanse kip met peper

Pollo de Pimentel (1959)

Claar Comen
Patty Koot
K. Bouter
Mevrouw Potappel-Stroop
Beau ter Ham
Anna Nas
Fokje Modder
Constant Lam
Charrel Kip
Bennie Dood
Jo de Jong
Truusje Spetter-Kwak.

Ieder jaar trakteren de DJ’s Coen & Sander ons op een lijstje met daarop de raarste namen van Nederlanders, de zogeheten schaamnamen. De bovenstaande selectie mensen bestaat dus écht. En zo zijn er onder de BN’ers ook een hoop mannen en vrouwen die gebukt gaan onder een gekke naam. Een beetje Bekende Nederlander neemt dan ook een lekker bekkend pseudoniem. Lodewijk den Hengst bijvoorbeeld, die door het publieke leven gaat als Lex Harding.

Wie met zijn gekke naam veelal achter de schermen werkt, kan desondanks op een flinke naamsbekendheid rekenen. Denk maar eens aan Tonko Dop, die u allemaal kent van de aftiteling van Nova. En zo komen we langzamerhand uit bij Pollo de Pimentel, ook al zo’n rijtje woorden dat ergens een belletje doet rinkelen. Zeg Pollo de Pimentel maar eens drie keer achter elkaar en probeer jezelf daarbij een steeds Spaanser accent aan te meten:

Pollo de Pimentel
Poljo de Pimentelle
Pojo de Piièèmenteljo! Con ajo!

Dat klinkt toch als een heerlijk pittig Catalaans kipgerecht? Het water loopt u spontaan in de mond. Pollo de Pimentel is dus alleen al vanwege zijn prachtige naam het vermelden waard.

En waarvan u hem kent? Dat zoekt u zelf maar op.

Blommenkind


Joost Timp (1956)

Joost Timp werd geboren uit de schoot van Mies – wat is het toch een vakvrouw – Bouwman. Negen maanden eerder was hij daar geplant door de beroemde televisieregisseur Leen Timp.

Zo bezien is het eigenlijk weinig verwonderlijk dat ook hij een bekende Nederlander zou worden. Dat gebeurde in 1980 toen Bloem, het bandje waarvan Timp zanger en tekstschrijver was, een semi-vette hit scoorde met Even aan m’n moeder vragen.

Het nummer groeide uit tot een Hollandse klassieker, maar de houdbaarheid van Bloem bleek aanmerkelijk korter. Omdat (parce que, because) en Ik wil alleen bij jou zijn haalden nog de Top 40, maar Bloem werd geen stabiele hitmachine.

Timp ging achter de schermen werken bij Joop van den Ende en later als programmamanager bij Endemol. Daar werd hij bij een reorganisatie in 2009 ontslagen. Sindsdien is hij zelfstandig programma-adviseur.