Gelabeld hans otjes

Aangever des Vaderlands

Frans van Dusschoten (1933 – 2005)

Naar het schijnt was Frans van Dusschoten in eerste instantie not amused toen niet hij, maar André van Duin de komiek werd in de revues van Joop van den Ende. Van Dusschoten had er toen al wat jaren opzitten als conferencier en imitator en zag voor zichzelf wel een langere toekomst weggelegd als grappenmaker.

Maar ja. Waar de roodharige volkskomiek (die! timing! och! wat! een! vakman!) ten tonele verschijnt, verbleekt natuurlijk iedereen tot een dorknoper eerste klas. En zo werd Van Dusschoten ’s lands bekendste aangever. En da’s ook weer een vak apart, zullen we maar zeggen.

Dit is wat Wikipedia erover zegt:
“Terwijl zijn comedypartner(s) zich excentriek of lachwekkend gedragen blijft de aangever ernstig. Hij gedraagt zich zoals een normaal iemand zou reageren op de situaties die de “grappigere” comedypartner creëert. Naarmate de sketch vordert kan de aangever gefrustreerd raken en steeds bozer worden over alles wat de andere zegt en doet.”

Beter hadden wij het niet kunnen verwoorden. En ook jaren na zijn dood zien wij nog altijd Frans voor ons bij de term aangever. Want Ron Brandsteder is een aardige knaap en Hans Otjes deed zijn best, maar niemand kon mooier boos worden dan Frans van Dusschoten. Misverstanden mensen, alles draaide om misverstanden!

Vergeet u op verjaardagen ook niet te vermelden dat Van Dusschoten tientallen stemmetjes deed in De Smurfen en De Fabeltjeskrant. En wanneer u na twee biertjes achteloos en jazzy (handje op de piano!) De Kikvorsman begint te zingen, is uw reputatie als aangever-expert definitief gevestigd.

Griener

Hans Otjes (1947)

‘Dag, dag heerlijke lach’
’n Lach in de ruimte’
‘Blij blijven’
‘André van Duin’s Pretmachine’
‘André van Duin’s Lachcarroussel’

Voor een zwaarmoedig aangelegd iemand moet het de hel zijn om in de revues van Neerlands bekendste roodharige volkskomiek te werken. Avond aan avond die onderbroekenlol. Elke keer weer die variatie op dat ene gekke typetje met hoed en net niet goed zittend pak. Dag in dag uit provincietheaters vol simpelmansen die zich de slip natsproeien omdat iemand zijn mond in een heel scheve houding kan trekken.

Hans Otjes hield het in de jaren tachtig vijf jaar vol, als tweede aangever naast Frans van Dusschoten. Bij jeugdig Nederland had hij toen al furore gemaakt als groene engerd in Bassie en Adriaan en de Huilende Professor. De jaren op de planken trokken zo’n zware wissel op Otjes dat hij door een burn-out het acteren vaarwel zei en zich richtte op een carrière als regressietherapeut.

Bij de voormalige grappenmaker kon u op de sofa nu zelf grienen terwijl u terugdacht aan uw zielsgelukkige tijd in de baarmoeder. Kón, want door gezondheidsproblemen heeft Otjes zijn praktijk per januari 2011 opgedoekt. Hij zoekt nu een uitgever voor zijn eerste kinderboek en pent ondertussen lustig verder aan de tweede. Dat zal gaan over een meisje dat kan vliegen, toveren en zwaardvechten.