Gelabeld gerda havertong

Sesam-opa

Piet Hendriks (1918 – 2000)

Gatverdamme, wat was die Pino vroeger eigenlijk een gorige vogel.

Dat was het eerste dat ons te binnen schoot toen we bovenstaande foto eens goed bekeken. Wat een klamme oversized parkiet.
Hij (want Pino is een hij hè, pas d’r op!) zag er verdorie uit als een junk die te lang in het kanaal heeft gelegen, met die drugsogen, die  smoetzige ‘veren’ en die natte bek van ‘m. Blij dat ie zichzelf inmiddels bij elkaar heeft weten te rapen.

Pas in tweede instantie valt het oog op die vriendelijke, hier misschien wat triest ogende man rechts. Piet Hendriks. Vanaf de start van Sesamstraat, in 1976, was hij een van de drie menselijke karakters in de kinderkraker uit de koker van Jim Henson. De Vlaamse Sien Diels (de vrouw die nooit ouder lijkt te worden: verdacht) en ene Annet van Heusden waren de andere twee.

Tegenwoordig zijn de bewoners van de beroemde poppenstraat eerzame figuren die met hun tijd meegaan. Maar vroeger kon het achter de schermen lelijk spoken. Niet dat Paula met een naald in d’r arm van het toilet moest worden geplukt, maar onderling kon men daar naar het schijnt elkaar het leven flink zuur maken. Bozige tongen fluisteren bijvoorbeeld dat het met ‘meneer’ Aart Staartjes, die ook een belangrijke artistieke stem in het geheel had, soms moeilijk kwaad kersen eten was.

In het geval van Piet Hendriks maakte een ruzie met de toenmalige regisseur in 1984 een einde aan zijn Sesam-avontuur.  Ook de bespeler van Pino moest toen het veld ruimen.

Wij zouden er een nier voor geven om te weten waar dat meningsverschil over ging. Vond de regisseur dat de Pino-man meer emotie in zijn spel moest leggen? Vond hij het toenmalige pak ook viezig? Wilde Piet Hendriks geen caravan delen met Frank Groothof of Gerda Havertong?

Hoe het ook zij, de rol van lieve opa werd na het akkefietje voortaan gespeeld door Lex Dabbe-diebe-diebediebe-dom Goudsmit. Gelukkig voor Hendriks was (en is) Sesamstraat een deeltijdbaan. Bovendien kon de man meer dan poppen tegenspel geven. Maar dat is een ander verhaal dat maar een andere keer verteld moet worden.

Hakkelaar

Frank Kramer (1949)

“En zo, dames en heren, komt er dan toch uiteindelijk het doelpunt.” Alweer jáááren is Frank Kramer voetbalcommentator bij Eurosport. Echt veel fans heeft de goede man niet, want google maar eens op zijn naam en zie hoe vaak zijn gehakkel door de mangel wordt gehaald.

Kramer had zijn carrière juist te danken aan het feit dat hij als een van de weinige profvoetballers zijn mondje wist te roeren. Hij speelde als prof bij FC Amsterdam, FC Volendam en HFC Haarlem. Hij praatte graag met de pers en dat was de Avro opgevallen. Voor die omroep maakte hij programma’s als Sportpanorama en de Frank Kramer Show.

De echte roem kwam met Hints, het programma waarin heel Bekend Nederland (zeg maar zo’n beetje de helft van de mensen op deze website) zich in allerlei kronkels en bochten wringt om een lied, een boek- of een filmtitel te duiden. Zo kon het zomaar zijn dat een van de kandidaten naar het kruis van Gerda Havertong wees om ‘klinkt als’ De Negerhut van Oom Tom uit te beelden.

Of wat dacht u hiervan: de immer brave Frank moet Adelheid Roossen de volgende uitdrukking laten uitbeelden voor Corry Konings, Marijke Merckens en Tetske van Ossewaarde: ‘Het leven is een pijp kaneel. Men likt eraan en krijgt zijn deel.’

Hints kwam in 2010 weer terug op tv, maar niet met Frank. Waarom niet? “Ik ben niet benaderd. Die kans is ook uiterst klein. Ik ben met problemen bij de KRO weggaan, met een rechtszaak. Dan is het in Hilversum zo dat je nooit meer ergens binnenkomt. Maar ik heb het ook geen dag gemist, moet ik eerlijk zeggen. Het is even leuk en dan ga je weer iets anders doen.” Lekker hakkelen bij Eurosport, bijvoorbeeld.