Bueno voor volwassenen

Abraham Bueno de Mesquita (1918 – 2005)

Kent u die goeie, ouwe Tiroler seksfilms uit de jaren zeventig en tachtig nog? Ze hadden titels als Liebesgrüße aus der Lederhose: Kokosnüsse und BananenWirtshaus der sündigen Töchter en Beim Jodeln juckt die Lederhose en waren zo populair dat ze een tijdlang voor een kwart van de bioscoopinkomsten zorgden.

Vergeleken bij wat er nu op internet te  vinden valt, waren het brave rolprenten met vooral veel zwaaiende borsten en glimpen van royale bossen Pruisisch schaamhaar. Maar de inwoners van de Alpenregio konden er niet allemaal om lachen. Sommigen maakten zich maar wat zorgen om hun reputatie. De Alpen als frivole seksuele vrijzone, dat kon toch niet de bedoeling zijn.

In die Tiroler films moest ook wat te lachen vallen, en dat is de reden dat onze eigen John Kraaijkamp senior nog eens werd ingevlogen om Die Stoßburg uit 1974 op te leuken. Mocht u dat pareltje nog eens op de kop kunnen tikken, schroom dan niet, want de premisse is zeer veelbelovend. Wij vertaalden van IMDB: “Archibald gaat op een kruistocht van losbandigheid. Hij laat zijn vrouw, dochter en minnares achter in kuisheidsgordels achter. Maar een vernuftige Italiaanse ex-crimineel heeft de sleutel tot hun verlangens.”

Ook komiek Abraham Bueno de Mesquita liet zich ooit strikken als comic relief in twee onvervalste alpenklassiekers: Sexexpress aus Oberbayern (In Nederland bekend als In Tirol gaat de ontucht nooit verloren) en Die versaute Hochzeitsnacht, hier ten lande vertaald als De Tiroler Sex Express.

Er is natuurlijk veel meer te melden over deze aimabele Abraham Bueno de Mesquita. Dat hij een veelgevraagd bandparodist en begenadigd muzikant was, bijvoorbeeld. We zijn ons ervan bewust dat we de man zwaar tekort doen met dit lemma. Maar we hebben nu al een paar honderd woorden zeer genoeglijk over het Tiroler genre gekeuveld, en u heeft maar een beperkte spanningsboog. Voor het complete verhaal van De Mesquita bevelen we u dan ook van harte zijn memoires aan.

Kruimeldievenvanger

Dop Kruimel

Trui Halfmouw. Cock Halzen. Frits Flits. Yvette Kip. Ben Bouten. Cor Netto. Hendy Keppy. Louwe Pruim. Con Domen. Izzy van Gisteren. Connie Veren.

Dop Kruimel.

Door het jaar heen duiken her en der lijstjes op met opvallende namen. Ook wij hebben wel eens iemand geselecteerd voor onze eigen lijst, die op basis van een normafwijkende naam via diverse aftitelingen een bekende verschijning werd: Pollo de Pimentel.

Iemand die haar bekendheid dankt aan haar opvallende naam én ook op een nogal dubieus lijstje met ‘gekke’ namen figureert is Dop Kruimel. De officier van justitie speelde zich in de kijker via het SBS6-programma Meldkamer. Hierin besprak mevrouw Kruimel allerlei rechtszaken van mensen die voornamelijk slachtoffer waren geworden van kleine criminaliteit. Van kruimeldieven dus.

Inmiddels maakt Dop Kruimel jacht op dubieuze belastingadviseurs, als teamleider van het Functioneel Parket. Dus terwijl zij zich bezighoudt met serieuze zaken is het best sneu om te zien hoe sommige mensen met haar naam aan de haal zijn gegaan. Hier figureert ze al ginnegappend op een partyforum en op deze site wordt ze weggezet als iemand met een hamsterbabyfetisj.

Dop kan nog zó haar stinkende best doen om het land beter te maken, maar dankzij haar naam leeft ze voort in het collectieve geheugen van Nederland als ‘de vrouw met die gekke naam‘. Treurig eigenlijk.

 

.

Aangever des Vaderlands

Frans van Dusschoten (1933 – 2005)

Naar het schijnt was Frans van Dusschoten in eerste instantie not amused toen niet hij, maar André van Duin de komiek werd in de revues van Joop van den Ende. Van Dusschoten had er toen al wat jaren opzitten als conferencier en imitator en zag voor zichzelf wel een langere toekomst weggelegd als grappenmaker.

Maar ja. Waar de roodharige volkskomiek (die! timing! och! wat! een! vakman!) ten tonele verschijnt, verbleekt natuurlijk iedereen tot een dorknoper eerste klas. En zo werd Van Dusschoten ’s lands bekendste aangever. En da’s ook weer een vak apart, zullen we maar zeggen.

Dit is wat Wikipedia erover zegt:
“Terwijl zijn comedypartner(s) zich excentriek of lachwekkend gedragen blijft de aangever ernstig. Hij gedraagt zich zoals een normaal iemand zou reageren op de situaties die de “grappigere” comedypartner creëert. Naarmate de sketch vordert kan de aangever gefrustreerd raken en steeds bozer worden over alles wat de andere zegt en doet.”

Beter hadden wij het niet kunnen verwoorden. En ook jaren na zijn dood zien wij nog altijd Frans voor ons bij de term aangever. Want Ron Brandsteder is een aardige knaap en Hans Otjes deed zijn best, maar niemand kon mooier boos worden dan Frans van Dusschoten. Misverstanden mensen, alles draaide om misverstanden!

Vergeet u op verjaardagen ook niet te vermelden dat Van Dusschoten tientallen stemmetjes deed in De Smurfen en De Fabeltjeskrant. En wanneer u na twee biertjes achteloos en jazzy (handje op de piano!) De Kikvorsman begint te zingen, is uw reputatie als aangever-expert definitief gevestigd.

Het is allang verleden tijd

Abel (2000)

Lang voordat er wekelijks singer-songwriters werden geplugd in DWDD, talentenjachten elkaars talenten recycleden en je een hitnotering gewoon kon kopen, lang voor dat alles moesten bandjes beroemd worden helemaal zelf doen.

Het enige wat hielp was een BN’er in je clip. Omdat Katja Schuurman op dat moment heel groot aan het worden was, moeten de jongens van Abel in het jaar 2000 gedacht hebben: die willen we! Maar juist omdát Katja Schuurman op dat moment heel groot was had ze daar natuurlijk helemaal geen tijd voor. Dus stuurde ze haar zus.

Of het precies zo gegaan is weten we niet zeker, maar feit is dat Birgit Schuurman als love interest op stations stond te kleumen en ritjes maakte met de Amsterdamse metro voor de videoclip van Onderweg. Het werd mede dankzij deze liefdesvertelling een nummer één-hit.

De bij nadere beschouwing nogal tamme clip heeft de tand des tijds prima doorstaan. De Amsterdamse metrostations zijn namelijk nog altijd dezelfde desolate betonparadijzen als toen. De tekst van het liedje sloot er naadloos bij aan:

Ik zie de velden
langs me heen gaan huizen
het is stil achter de ruiten
wie kan mij zien
in blauwverlichte treinen
je hart is zo dichtbij me
maar het klopt niet

Niet dat Birgit Schuurman iemand speelde die dood was of zo, die laatste zin was overdrachtelijk bedoeld.

Afijn. Na Onderweg scoorde Abel slechts matig. De jaren erna begon de leegloop van de band en uiteindelijk was alleen zanger Joris Rasenberg nog over. Die doet het tegenwoordig niet onverdienstelijk als docent zang in Breda.

Laatste wapenfeit van Abel is dat Anouk een cover heeft opgenomen van Onderweg. Niet deze – skitterend mooie – Anouk overigens.

.

Zingende serveerster

Bernadette (1959)

‘Dutch Kroketten’, ‘Authentic Dutch Pea Soup’ en ‘Moroccan Chicken Shawarma’.

Zomaar enkele van de gerechten die je kunt bestellen in het Amsterdam Restaurant van voormalig zangeres Bernadette. Voor zo’n authentiek bordje erwtensoep van de geboren Volendamse moet je wel een stukje omrijden: naar het Canadese Kamloops, om precies te zijn.

U kent Bernadette niet van haar culinaire kwaliteiten, maar (als u daar oud genoeg voor bent) van haar deelname aan het Songfestival van 1983. Om de finale in München te bereiken moest ze in de nationale voorronde eerst afrekenen met snel vergeten acts als Mystique, Deuce en Music Hall.

Dat was prima te doen, maar van de formatie Vulcano had ze meer concurrentie. Hun Een beetje van dit haalde maar één punt minder dan Sing me a song en bleek het in de Top 40 ook beduidend beter te doen: plek 7 versus 28. Alle vijf deelnemers mochten trouwens twee liedjes pitchen, maar in Soms zag Nederland helegaar niks.

Bernadette (die als je door je wenkbrauwen gluurt wel iets van Petra Brinkhorst weghad) werd bij het echte festival zevende in een veld van twintig deelnemers. Niet slecht en ook niet heel goed.

Aangezien we niks hebben met aerobic en sportscholen, hebben we het deel van haar werkende leven dat daaraan werd besteed even gemist. Maar we zullen Bernadette nooit vergeten om haar vertolking van het intro van de tekenfilmserie Candy Candy. Zingt u even mee?

Kijk dat kind, grappig kind, met linten in haar hoed
Het is een meisje dat hard rennen kan en heel vaak lachen moet
Ook klimt zij vaak in hele hoge bomen
Of zit zij zomaar voor zich uit te dromen
Hoe heet zij dan, hoe heet zij dan, haar naam is Caaaaaandy

En nu dus, samen met haar man, pannenkoeken. Sinds 1999 alweer.

Waar vind je nog een vrouw die kan zingen én een fatsoenlijk beslag kan maken?

In Kamloops dus, mensen!
Hup!
Dat vliegtuig in!