Van Wilma

Uitbuitkind

Wilma Landkroon (1957)

Vandaag nemen we u mee naar de schrijnende wereld van uitgebuite kindsterretjes. Naar de wereld van Gert Timmerman en Pierre Kartner. Naar het jaar 1971, toen die laatste als Vader Abraham een hit scoorde met de dramatische ballade ‘Zou het erg zijn, lieve opa’, met op zijn schoot de destijds 14-jarige Wilma Landkroon.

Dezer dagen zou twitter zijn ontploft vanwege de #ophef die dat zou hebben veroorzaakt: een woestbebaarde dertiger (mannen met baarden hebben wat te verbergen) die niet alleen voor opa speelt, maar ook nog een minderjarig pubermeisje exploiteert.

Het begon zo onschuldig. Gert (van Hermien) ontdekte Wilma toen dat andere kindsterretje Heintje net een enorme hit scoorde met ‘Ich bau dir ein Schloss’. Met guldentekens in zijn ogen schreef Gert subiet het liedHeintje (Bau’ ein Schloss für mich), dat bijna net zo’n grote hit werd.

In de jaren die volgden leefde Wilma op pepmiddelen, haar aangereikt door manager Ben Essing, die haar avond aan avond liet optreden.

A star is born? Ja, totdat Vader Abraham zich dus vocaal aan haar vergreep. Daarna raakte Wilma aan lager wal, en dat bedoelen we letterlijk. Nadat in 1972 de samenwerking met Vader Abraham tot een einde kwam, belandde Wilma in een kindertehuis en nog voor haar achttiende werd ze gearresteerd wegens inbraak.

Of Wilma überhaupt nog iets leuks heeft overgehouden aan haar tijd met Timmerman en Kartner? Geen cént, want dat had die nare Essing allemaal in zijn zak gestoken. En in 1994 fikte haar huis ook nog eens tot de grond toe af, met daarin al haar gouden platen. Een jaar later deed ze een poging tot een comeback met een plaatje dat terecht de titel ‘Het leven is oneerlijk’ droeg. Helaas mislukte die jammerlijk.

En Vader Abraham? Die ontmaskerde zichzelf niet lang daarna als regelrechte seksist met het lied ‘Als je inlegkruisje maar goed zit’.  Luister naar die tekst en je voelt gewoon dat Wilma daar nu nóg van zit te huiveren.