Van Wanders. Gijs

Wereldwandelaar

Gijs Wanders (1950)

Er zijn op deze site nogal wat mensen waarvan je denkt: die kwijnen weg zonder het licht van de schijnwerpers.

Gijs Wanders is een uitzondering.

Zoals veel journalisten van zijn leeftijd leerde hij het journalistieke vak bij de lokale krant (in dit geval die in Winschoten, inmiddels opgeheven) die toen nog niet waren verworden tot blaadjes waarin de aanbiedingen van de plaatselijke supermarkten het meest lezenswaardig zijn.

U kent Wanders vooral als nieuwslezer bij het NOS Journaal, waar hij, vaak met een flinke boender onder zijn neus, het wereldnieuws tot u bracht.
Om zijn Hilversumse inkomen wat aan te vullen beunde Wanders bij uitkeringsinstantie UWV, waar hij in een jaar twee jaar tijd evenzovele tonnen binnenhaalde als dagvoorzitter. U denkt nu: dat zijn flink wat maanden bijstand. En daar heeft u helemaal gelijk in. Journaalbaas Hans Laroes was er in 2004 ook niet onverdeeld gelukkig mee.

Een jaar later had Wanders het wel gehad bij de NOS. Niet omdat hij niet meer mocht bijklussen, maar naar eigen zeggen omdat hij andere dingen wilde doen: “Onlangs heb ik het schrijven herontdekt. In verre landen werkte ik samen met kunstenaars van verschillende disciplines: fotografen, schilders, musici” zei hij. En: “Ik hoop dat ik straks geen tijd heb om het nieuws te gaan missen.”

Dat laatste lijkt aardig gelukt. Gijs Wanders schrijft kinderboeken, loopt om de haverklap een marathon ergens op de wereld, maakte theatervoorstellingen met Glennis Grace (!), deed iets met dementie, is betrokken bij Veteranendag en gaat u zo nog maar een half dagje door. En dat lijkt ons allemaal eigenlijk veel interessanter dan elke dag achter een desk zitten. Chapeau, Gijs.