Van Spencer. John

Country Snikkel

John Spencer (1945)

Het aantal Nederlandse zangers dat heel even met de kop boven het maaiveld uitstak en daarna eindeloos doorging onder het motto ‘Onkruid vergaat niet’ is, eh… eindeloos. Voor het gemak zou je alleen al de Johns en Johnny’s op één hoop willen gooien, maar dat doen we natuurlijk niet. Op het Groot Lexicon der – bijna – Vergeten Nederlanders krijgen Johnny Lion, John Woodhouse en John Spencer allemaal evenveel eer.

Op deze plaats John Spencer dus. Pseudoniem van Henk van Broekhoven en zanger, tekstschrijver, muziekkenner en discjockey. U kent hem waarschijnlijk van Arbeidsvitaminen-achtige programma’s of piratenzenders, waar zijn liedjes Lana, Een steelgitaar en een glaasje wijn en Johnny vergeet me niet af en toe nog eens voorbij komen.

Dat John zich niet altijd even druk maakte om zijn songteksten, blijkt bijvoorbeeld uit die grootste hit, Lana:

‘Oh beautiful Lana,
Wat heb je gedana,
Om zomaar te gana,
Weg te gaan van mijhijhij.’

En dan die prachtige wolvenhuil:
‘LahaaaaaaaaaaahuuuuuuuuuHUUUUUUUUUlalalalalaaanaaaa!!!’

John onderscheidde zich van andere Nederlandse zangers met een perfect ingestudeerde kuntrie-snik, die hij koppelde aan een onvervalste Elvis-galm. Zijn voornaam deelde hij met (leende hij van?) Johnny Cash, die op zijn minst een grote inspiratiebron kan worden genoemd voor het repertoire van meneer Spencer. Maar ook andere helden als Buddy Holly (veel vaders zeiden vroeger Huddy Bolly ROFLOL!) en Roy Orbison (van Lana dus) kregen de John Spencer-treatment.

Vandaag de dag houdt een flink verouderde Spencer zich onder andere bezig met productiewerk voor het zingende hamlapje Zanger Bob. Aan het einde van zijn eigen zangcarrière bleek John trouwens  ineens over onvermoede krachten te beschikken. Weinigen weten dat hij medeschuldig is aan het succes van de La-La-La Song, een gedrocht met Songfestivalpotentie dat onder de schuilnaam Talk of the Town een megahit werd in 1995. Doet u allemaal nog één keer mee?