Van Rotstein – Van den Brink. Klaasje

Kruidige dame

Klazien uut Zalk (1919-1997)

Kalknagels, een zeurderig gevoel bij het plassen, bloedhoest, branderige ogen, geelzucht, hielkloven of kwallenbeten: er was geen aandoening of Klaasje Rotstein – Van den Brink had er een middeltje tegen. Even wrijven met een halve aardappel of een toefje fluitekruid en weg waren de klachten. Vaak gingen de huismiddeltjes vergezeld van een wijze spreuk die de heilzame werking kracht bij moest zetten. ‘Kanker aan de prostaat, dan kan kamillethee nooit kwaad’, of: ‘Het blad van de gladiola helpt uitstekend tegen ebola.’

Klazien uut Zalk zag er uit zoals oma’s er uitzagen voordat vijftigplussers ineens vitaal wilden doen. Het haar in een degelijke Staphorster dracht, een bloemetjesjurk aan het bonkige lijf en daaronder een stel gezonde stappers uit de lijn-Sidonia. Niet verwonderlijk dat het voor Wim de Bie een koude kunst was om zich om te toveren tot Beerendien uut Wisp, de Koot en Bie-persiflage op Klazien.

De kruidenreus moet begin jaren negentig een flinke duit hebben verdiend aan haar kennis van de natuur, want de boekjes met al dat sjamanisme waren indertijd niet aan te slepen. En daar kwam dan nog de immense bak met royalty’s van een single met André van Duin bij.

Op het einde van haar leven schatte Klazien de eigen roem wellicht toch wat te megalomaan in, want ze besloot dat er geen steen op haar graf zou komen, om zo te voorkomen dat daar een bedevaartsoord zou ontstaan. Zulke maatregelen zijn meestal voorbehouden aan kopstukken uit het Derde Rijk of terroristenbazen als Osama Bin Laden.

De beroemdste inwoonster van Zalk overleed in 1997 aan een bloedziekte. De plant die dat kan genezen moest nog geplukt worden, zou je kunnen zeggen.