Van Reehuis. Jerome

Jerommeke

Jérôme Reehuis (1939-2013)

Je zou maar zijn gezegend met een markant hoofd. Zo’n hoofd dat opduikt op de achtergrond in tv-series of films en dat je denkt: goh, wat een bekend gezicht. Maar wie is die man eigenlijk? Jérôme Reehuis weet niet beter. Al sinds de tweede helft van de jaren zestig loopt hij markant te zijn, met als carrièrehoogtepunt de vroege jaren tachtig. Na rollen in Hoge Hakken, Echte Liefde en Ik Ben Joep Meloen schitterde hij als niemand minder dan Napoleon zelf in De Boezemvriend. Hij speelde daarin samen met comedy-knallers als André van Duin, Leen Jongewaard, Ischa Meijer, Corrie van Gorp, Vanessa, Frans van Dusschoten en Tetske van Ossewaarde.

Reehuis wist mensen aan het lachen te maken, maar ook te shockeren. Eind 1967 speelde hij in Masscheroen, een toneelstuk van Hugo Claus gebaseerd op het verhaal van Mariken van Nieumeghen. Claus voerde in deze klassieker de heilige drieëenheid (dus de vader, zoon en de heilige geest), op in hun blote niksje. Reehuis was daar één van. De acteur was later succesvol met Robert Long, Dimitri Frenkel Frank en Jenny Arean in het theaterprogramma Scherts, satire, songs en ander snoepgoed.

Maar het grote publiek kent hem van tv en film. Zijn laatste wapenfeit op dat gebied mag op z’n minst een opmerkelijke prestatie worden genoemd. In 1995 kluste Reehuis bij in De Zeemeerman, een film van Rob Houwer die verschillende keren werd uitgeroepen tot slechtste Nederlandse film. In deze film hield Reehuis zijn kleren aan. Wel zien we een veelal naakt over stranden struinende Daniel Boissevain en een verbaasd kijkende Katja Schuurman die ook niet zo goed weet wat ze aan het doen is. Dat is ook niet zo gek, als je weet dat ze zeshonderd gulden kreeg voor haar rol.

Ten slotte probeerde Jerommeke Amsterdam al in 1997 te behoeden voor de rompslomp die de stad zich op de hals zou halen met de bouw van de Noord-Zuidlijn. Hij overleed in mei 2013 na langere tijd ziek te zijn geweest.