Van Pronk. Judith

Elles Deejay

Judith Pronk (1973)

Woordgrapjes met seks en drugs, we zijn er dól op. Weet u nog het net-niethitje van Britney Spears met de titel If You Seek Amy? Nou, Amy was helemaal niet zoek hoor, Britney wilde gewoon keihard genomen worden. Spreek het maar eens hardop uit: Ef Joe Cie Kee Mie! Die stoute Britney toch.

Alice Deejay was in de jaren negentig al net zo gevat. Terwijl de XTC je destijds om je oren stuiterde, kwam DJ Jurgen op het lumineuze idee zijn eigen act (saai, armpjes in de lucht, u kent het wel van de Tiësto’s en de Armins) op te leuken met een pittig ding. Dat werd Judith Pronk, die al had mogen galmen op het welbekende Better Off Alone. Jurgen zette Judith pontificaal in de spotlights, trommelde twee dinnetjes op voor in de achtergrond, et voilà: Alice DeeJay was geboren. En aangezien dance en drugs hand in hand gaan was die naam natuurlijk niet zomaar dubbelzinnig bedoeld.

Niet dat Judith als een wazige zombie vanuit de coulissen bijna vloeibaar over het podium gleed, zoals je van sommige LSD-kunstenaars zou verwachten. Integendeel: Judith was al fris en fruitig voordat Humberto Tan zich die termen toe-eigende. Samen met haar achtergrondvriendinnen voerde Judith opwindend bedoelde choreografieën uit in het bij nadere beluistering toch wel wat repetitieve Back In My Life. Of kijk eens naar de paradijselijke video van Will I Ever, waarin ze naast een soort Eva ineens opduikt als politieagente.

Nee, er was weinig zweverigs aan die hele Elles. Toen rond de eeuwwisseling de hits opdroogden, verliet Judith de groep en werd ze visagiste. Alice Deejay bestaat nog steeds, of beter gezegd: alweer. Nu met de Amsterdamse Ilona. Judith treedt ook nog wel eens op met het Alice DeeJay-repertoire. Tijdens ninetiesfeesten kunt u haar zien swingen onder de naam Judy.