Van Noya. Frank

Muzikale Maizena

Frank Noya (1933)

Van muzikant Frankie Noya weten we feitelijk weinig meer dan dat hij een bovengemiddelde belangstelling had voor het fenomeen bloemkool. Althans: in de Film van Ome Willem sloeg hij er op aan als een hoerenloper op een rood lampie. Elke keer als Ome Willem zich hardop afvroeg of de kinderen in de zaal ‘ook wel bloemkool lustten’, begon Noya als een Dolle Tartaar zijn snaren te beroeren en barstte hij uit in een funky ‘Met een papje! Met een papje!’ Dit Unique Selling Point leverde de geboren Indonesiër al snel de eretitel ‘Papjesgeitenbreier’ op.

Naast Noya waren er nog meer geitenbreiers. Harry Bannink, bekend van zijn samenwerkingen met Willem Wilmink en Annie M.G. Schmidt, was de baas van het spul en daarmee de Hoofdgeitenbreier. Harry Mooten, de accordeonist van het stel, luisterde naar de naam Grote Grijze Geitenbreier en kreeg in elke aflevering een liefdevolle kus van Ome Willem op zijn bol. Wie moest urineren vervoegde zich bij de plasgeitenbreier, een anonieme VARA-medewerkster.

Frank Noya breide geiten van 1975 tot 1989, in afleveringen met hete namen als ‘Ome Willem heeft jeuk‘ en ‘De oma van August komt.’ Ook was hij, als een soort Cor Bakker avant la lettre, onderdeel van de muzikale begeleiding in de Late Late Lien Show, waar Wieteke van Dort dweepte met klappermelk en rijst dat het een aard had.

En misschien heeft u nog wel een van die platen in huis waar Frank Noya op meepingelt. Met of zonder papje.