Van Nadieh

Roepster

Nadieh (1958 – 1996)

Frans, Fred, Edu, Karin en Manon Meis groeiden op in Leiderdorp (van dat Meubelplein, weet u wel?). Daar is weinig exotisch aan, dus toen Karin eind jaren tegen de Iraanse scheikunde- en Bahá’í-docent Zia Reyhani aanliep wist ze het wel. Ze kregen twee kinderen, Nadiè en Rafi. Toen Karin tegen de dertig liep brak ze door in Nederland. Ze besloot dat te doen onder de naam Nadieh, wat in het Arabisch ‘roepster‘ betekent.

Voor Karin geen hoempa of hopsasa, geen levenslied of polonaise. Haar eerste album noemde ze Land of Tá en de single Windforce 11 haalde de 23e plaats in de Top 40. Later volgden uitheems getitelde liedjes als Katoozazai, Haifa Blue en Antara Dua Samudera.

Muziek zat Nadieh in het bloed. Ze ging niet per se voor grote hits, maar probeerde telkens nieuwe dingen. Waar haar eerste album een Zilveren Harp en een Edison opleverde, bracht ze haar vijfde in 1994 uit op een klein, onafhankelijk labeltje. In Japan groeide ze echter uit tot een wereldster. Op het hoogtepunt van haar carrière trad ze op tijdens het gerenommeerde Lake Biwa Water Festival, waar 12.000 mensen op afkwamen.

Lang heeft Nadieh niet van haar succes mogen genieten. Op 37-jarige leeftijd stierf de zangeres aan de gevolgen van een longembolie en kanker. Dochter Nadiè heeft het stokje overgenomen en bracht in het vorige decennium enkele albums uit. Nadieh zelf staat sinds jaar en dag in de Top 2000 met die ene grote hit, Windforce 11.