Van Laan. Henriëtte

Boodschapper Gods

Henriëtte Laan (1949)

De omroepsters van de Evangelische Omroep hadden het in het begin bepaald niet makkelijk. Ze schreven zelf hun teksten en hadden geen werkplek in het EO-gebouw. Dus moesten de meisjes in hun eentje naar het gebouw van de NOS, waar ze compleet belachelijk werden gemaakt. Een van die omroepsters was Henriëtte Laan, die haar kijkers vanachter een enorme uilenbril liet weten wat de EO ze die avond zoal voorschotelde aan gristelijke educatie en Bijbels vertier.

In een interview met de EO-bode vertelde Henriëtte Laan (nu Middelhoven) dat ze in het begin met de nek werd aangekeken. Sterker nog, ze maakten haar echt belachelijk. Technici vloekten doelbewust in haar bijzijn en probeerden Henriëtte af te leiden. Vlak voordat ze een aankondiging moest doen, begonnen ze ineens een heftige discussie over bijvoorbeeld homoseksualiteit. Puur om te pesten en dan zat ze toch wel met kromme tenen en dan dacht ze: ‘Hè, moet dit nu?’ Maar dan beet Henriëtte op haar tong en verkondigde ze zonder mokken of pruilen haar en Gods woord.

Wat u niet wist is dat Mart Smeets tot die pestkoppen behoorde. Henriëttes collegaatje Christa Rosier wist nog hoe De Mart haar de kast opjoeg door haar vlak voor een uitzending te treiteren met de volgende opmerking: ‘Oh, opwekkingsmuziek. Maar wat wordt er dan precies opgewekt?’ Kreeg die arme Christa overal rode vlekken van.

De preuts uitgedoste EO-tutjes keken intussen hun ogen uit bij de omroepsters uit andere zuilen. ‘Ik moest altijd enorm lachen om de dames van de TROS, die tot vlak voor de uitzending nog druk in de weer waren met hun haar en make-up.’ Zelf zette Henriëtte gewoon een nog grotere bril op haar neus, want: ‘Je bracht een veel belangrijker verhaal dan andere omroepen, als je het even scherp stelt. Wij brachten het Evangelie en dat hoor je goed verzorgd te doen.’

Toch kreeg Henriëtte ooit een reprimande van een boze kijker. Een oudere dame had zich gestoord aan een setje van Henriëtje, die er hoogzomer veel te bloot bij zat. Die dame had 25 gulden in een envelop gedaan en het verzoek aan de omroepster om een fatsoenlijk bloesje te kopen. Die vrouw moet een ontzettende frik zijn geweest, want als je de immer keurige Henriëtte er al hoerig bij vindt lopen….

Afijn. In 1996 schafte de EO alle omroepsters af. Henriëtte ging in een modezaak werken, begaf zich in de wereld van de militaire muziek en werd gastvrouw in een Haags ziekenhuis. Bij haar afscheid van de EO was het standaardboeket vervangen door een reusachtig exemplaar. Haar laatste woorden op tv: ‘Gods zegen.