Van Geelhoed. Jerusha

Laatste omroepmohikaan

Jerusha Geelhoed (1965)

TROS-gezicht Jerusha Geelhoed valt de twijfelachtige eer te beurt de allerlaatste tv-omroepster te zijn. En ze had er zoveel schik in, die Jerusha. Toch voelde ze de bui al hangen, want in de Avantgarde van februari 1999 sprak Jerusha de profetische woorden: ‘Het vak van omroepster is nu inderdaad een uitstervend beroep. Ik vraag me af of de omroepster in de toekomst bij de publieke omroep zal blijven. De opkomst van voice-overs lijkt niet meer te stoppen. Ik zou het jammer vinden als ook de laatste omroepsters zouden verdwijnen. Een omroepster geeft de high-tech materie genaamd televisie een menselijk gezicht.’
Tijdens haar omroepwerk mocht ze nog een tijdje in lieslaarzen een paar natuurprogramma’s presenteren. Maar toen verloor tv haar menselijke gezicht en moest Jerusha maar ergens anders aan de bak zien te komen. De TROS zei namelijk geen ander werk voor haar te hebben. Jerusha’s interesse lag bij educatieve en informatieve programma’s, maar daar grossiert ‘de grootste familie van Nederland’ niet zo in. Ze hoefde niet koste wat het kost met haar snoet op de buis, want in hetzelfde Avantgarde-verhaal zei Jerusha: ‘Ik wil alleen meewerken aan producten die kwaliteit uitstralen. Er wordt al genoeg rotzooi gemaakt.’

Diep in haar hart wilde Jerusha het liefst acteren. Zo stond ze in 1995 – nog vóór haar Tros-avontuur –  als figurant tussen de acteurs van Toneelgroep Amsterdam een ‘jong meisje’ uit te beelden. Vanaf 1998 speelde ze nog in enkele toneelproducties in het kleine, ongesubsidieerde theatercircuit, waarna Jerusha het actreutel-wereldje de rug toekeerde, zich toelegde op het vertalen, redigeren en corrigeren van teksten en in de anonimiteit verdween.