Van Drongelen. Cees van

Voddenboer

Cees van Drongelen (1935)

Voor miljoenen aan ouwe meuk heeft Cees van Drongelen langs zien komen in de achttien jaar dat hij Tussen Kunst en Kitsch presenteerde. Potjes, kannetjes, beeldjes en andere zestiende-eeuwse huisvlijt, alles belandde op een draaiende schijf om te worden getaxeerd door meneer Aardewerk (die over het zilver ging), meneer Aronson (van het aardewerk) of mevrouw Zilverberg (van de oude munten).

Van Drongelen begon zijn televisie-avontuur zoals veel Avro-gezichten bij Minjon (Miniatuur Jeugd Omroep Nederland), de kweekvijver voor aanstormende programmamakers van liberale snit. Denk niet dat Van Drongelen een stijve man is. Hij wisselde het wat dorre Tussen Kunst en Kitsch ook wel eens af met het übervlotte  Sterrenslag.

En dat is niet de enige verrassende kant van deze keurige verschijning. Naast gezellig varen met mede-coryfee Wibo van de Linde mag Cees van Drongelen zich graag bekwamen in het schrijven van limericks. Sommige zelfs met erotische lading. Ooh la la!