Door Redactie

Ransseksueel

Ronald 

Hij is een transseksueel
Hij werkt in een bordeel
Van ’s ochtends negen tot vijf
Is hij een omgebouwd wijf

Tja. Was zanger Ronald Engel gewoon een beetje dom of wist hij simpelweg het verschil niet tussen een travestiet en een transgender vrouw? Want als we de coupletten erbij pakken gaat het gewoon om een verkleedpartij:

Hij was gewoon een man en hij had een hele goeie baan
Maar ’s avonds als ‘ie thuiskwam trok ‘ie dameskleren aan
Toen men d’r achter kwam, toen was het plotseling gedaan
Z’n vrouw ging van ‘m weg, en ’t kostte ‘m z’n baan

En hoezo ben je alleen binnen kantooruren ‘omgebouwd’? We snappen er helemaal niks van. Ronald schreef deze toptienhit uit 1993 nadat hij met z’n maten in de beruchte discotheek iT was beland. Die gasten waren natuurlijk alleen bier en tieten gewend en ze keken dan ook hun ogen uit.

Dat moet een vreemde gewaarwording zijn geweest, zo’n groep halfzatte mannen met matten en/of vlassnorren in hun doorsnee kleren tussen de paradijsvogels en drag queens die de iT van de nodige sjeu voorzagen. Eenmaal thuis pakte Ronald zijn accordeon en componeerde hij op verzoek van die vrienden het bovenstaande meesterwerkje.

Ronald is geboren in Amsterdam, studeerde af aan de LTS en heeft zijn succes aan de vader van zijn buurjongen en jeugdvriend René Froger te danken. Die pootte hem op een barkruk in Café Bolle Jan en de rest is geschiedenis.

Ronald zette in 1993 de toon voor een reeks aan schunnige liedjes. Een jaar later verblijdde de Dikke Lul Band het land met de volgende hit:

Dikke lul, dikke lul, dikke lul, lul, lul
Dikke lul, dikke lul, dikke lul, lul, lul
Dikke lul, lul, lul
Lul, lul, lul
Dikke, dikke lul

Travestiet, travestiet, travestiet, tiet, tiet
Travestiet, travestiet, travestiet, tiet, tiet
Travestiet, tiet, tiet
Tiet, tiet, tiet
Trave, travestiet

Ze haalden hiermee de derde positie in de Top 40. Gek genoeg zijn ze daar nooit overheen gegaan met liedjes als Verrek, er zit een lul in mijn bek of Damesfietszadelruiker.

De transseksueel getinte grapmuziek is in het vorige millennium blijven steken. Zijn we het misschien gewoon minder lollig gaan vinden? Wie het nog wél lollig vindt, kan Ronald zien optreden tijdens festivals als Dutch Valley.

Cabaractrizangeres

Ina van Faassen

Ina van Faassen (1928 – 2011)

Mary Servaes en Ina van Faassen zitten samen in een luchtballon.

Plotseling varen ze dwars door een wolk.

Zegt Mary Servaes tegen Ina van Faassen:

‘Goh, ik zie je vaag Ina.’

Dit mieters flauwe grapje kwam week na week voorbij in Kreatief met Kurk, het in de cultstand verheven knutselprogramma van Tosca Niterink en Arjan Ederveen. Wat velen met u zijn vergeten is dat het creatieve kurkgedeelte slechts een deel van het programma besloeg. De rest werd gevuld met sketches sketches, parodieën en de wekelijkse Poppenstory (op Youtube onterecht aangeduid als onderdeel van Borreltijd, de Koffietijd-parodie die als vervolg op KmK diende). Het vaste onderdeel begon als volgt met een lied:

1, 2, 3, 4

Potjandorie poppenstory

1, 2, 3, 4

Popjes van papier

Hedy, Dodi, Caroline

Laten hun geheimpjes zien

1, 2, 3, 4

Doldriest is het hier

Minister, sportman of artiest

Wie z’n wasgoed is het viest

1, 2, 3, 4

Heel veel kijkplezier

Meestal verscheen er een vingerpopje in beeld met daarop het hoofd van Boggle-presentatrice Dodi Apeldoorn. Om de een of andere reden hadden Tos en Ar deze kortpittig bekapselde presentatrice het syndroom van Gilles de la Tourette gegeven. Die riep dus de hele tijd dingen als ‘Kut-Boggle!’ en slaakte bovendien ongecontroleerde kreetjes.

Vlak daarna kwamen er andere BN’ers in beeld die van alles hadden meegemaakt, om te eindigen met het bovenstaande mopje in allerlei variaties. De ene keer ontstond de vaagheid dus door een wolk, in een andere versie was er sprake van mist aan de grond of een beslagen raampartij.

Of dit bovenstaande allemaal precies zo ging weten we niet, want om portretrechtelijke redenen heeft de Poppenstory-cyclus de dvd van Kreatief met Kurk nooit gehaald. Maar dat mopje is altijd in ons hoofd blijven zitten.

Afijn. Ina van Faassen dus. De actrice draaide haar hand niet om voor een potje cabaret, maar stond ook doodleuk dijenkletsers uit te delen in kluchten. Ze begon ooit aan het Serieuze Toneel en maakte een voor de jaren zestig dwarse draai door met Wim Sonneveld in grote amusementshows te gaan spelen. Op haar oude dag was ze nog te zien in films als Liever Verliefd. Ina was vijftig jaar getrouwd met Ton van Duinhoven, die u nog kent van journalistencabaret De Inktvis. Maar dat was in 1948.

O ja, Ina kon ook nog een aardig mopje zingen.

Pien in de buuk

Monique Rosier (1963)

‘Monique Rosier kampte als jonge actrice acht jaar met een ernstige eetstoornis. Ze propte zich heimelijk en dwangmatig vol en braakte dan alles uit om slank te blijven.’

Tja.

Soms verloopt het researchen van BVN’ers anders dan je vooraf had verwacht. Want ook de schrijvers dezer teksten weten natuurlijk niet alles over die BVN’ers en komen dus zelf ook regelmatig voor verrassingen te staan.

Monique Rosier was in onze herinnering het stralende middelpunt van Zeg ‘ns AAA. Maar terwijl zij onder een IKEA-dekbedovertrek lag te rollebollen met Gert-Jan (gespeeld door de toen nog ongerepte Hans Cornelissen), zat Monique in gedachten alweer met haar hoofd in een zak paprikachips.

Gelukkig gaat het alweer heel lang goed met mevrouw Rosier. In De Wandeling vertelde ‘Neerlands meest ideale schoondochter’ dat haar man David ervandoor ging met Whoopi Goldberg en haar carrière in puin lang als gevolg van de ene ziekenhuisopname na de andere.

In Amerika zag Monique het licht. Ze kwam een dame tegen die haar vertelde over ‘het vrije eten’ en dit redde haar leven. Monique maakte van haar nood een deugd en alweer 25 jaar coacht ze mensen met eetproblemen. Ze schreef met succes een boek over eetstoornissen en pakte halverwege de jaren nul haar acteercarrière weer op met een rol in Onderweg Naar Morgen.

Maar we herinneren ons Monique vooral als die vrijgevochten en opgeruimde Pien. Met hippe jarentachtigbril, bovendien.

Kruimeldievenvanger

Dop Kruimel

Trui Halfmouw. Cock Halzen. Frits Flits. Yvette Kip. Ben Bouten. Cor Netto. Hendy Keppy. Louwe Pruim. Con Domen. Izzy van Gisteren. Connie Veren.

Dop Kruimel.

Door het jaar heen duiken her en der lijstjes op met opvallende namen. Ook wij hebben wel eens iemand geselecteerd voor onze eigen lijst, die op basis van een normafwijkende naam via diverse aftitelingen een bekende verschijning werd: Pollo de Pimentel.

Iemand die haar bekendheid dankt aan haar opvallende naam én ook op een nogal dubieus lijstje met ‘gekke’ namen figureert is Dop Kruimel. De officier van justitie speelde zich in de kijker via het SBS6-programma Meldkamer. Hierin besprak mevrouw Kruimel allerlei rechtszaken van mensen die voornamelijk slachtoffer waren geworden van kleine criminaliteit. Van kruimeldieven dus.

Inmiddels maakt Dop Kruimel jacht op dubieuze belastingadviseurs, als teamleider van het Functioneel Parket. Dus terwijl zij zich bezighoudt met serieuze zaken is het best sneu om te zien hoe sommige mensen met haar naam aan de haal zijn gegaan. Hier figureert ze al ginnegappend op een partyforum en op deze site wordt ze weggezet als iemand met een hamsterbabyfetisj.

Dop kan nog zó haar stinkende best doen om het land beter te maken, maar dankzij haar naam leeft ze voort in het collectieve geheugen van Nederland als ‘de vrouw met die gekke naam‘. Treurig eigenlijk.

 

.

Het is allang verleden tijd

Abel (2000)

Lang voordat er wekelijks singer-songwriters werden geplugd in DWDD, talentenjachten elkaars talenten recycleden en je een hitnotering gewoon kon kopen, lang voor dat alles moesten bandjes beroemd worden helemaal zelf doen.

Het enige wat hielp was een BN’er in je clip. Omdat Katja Schuurman op dat moment heel groot aan het worden was, moeten de jongens van Abel in het jaar 2000 gedacht hebben: die willen we! Maar juist omdát Katja Schuurman op dat moment heel groot was had ze daar natuurlijk helemaal geen tijd voor. Dus stuurde ze haar zus.

Of het precies zo gegaan is weten we niet zeker, maar feit is dat Birgit Schuurman als love interest op stations stond te kleumen en ritjes maakte met de Amsterdamse metro voor de videoclip van Onderweg. Het werd mede dankzij deze liefdesvertelling een nummer één-hit.

De bij nadere beschouwing nogal tamme clip heeft de tand des tijds prima doorstaan. De Amsterdamse metrostations zijn namelijk nog altijd dezelfde desolate betonparadijzen als toen. De tekst van het liedje sloot er naadloos bij aan:

Ik zie de velden
langs me heen gaan huizen
het is stil achter de ruiten
wie kan mij zien
in blauwverlichte treinen
je hart is zo dichtbij me
maar het klopt niet

Niet dat Birgit Schuurman iemand speelde die dood was of zo, die laatste zin was overdrachtelijk bedoeld.

Afijn. Na Onderweg scoorde Abel slechts matig. De jaren erna begon de leegloop van de band en uiteindelijk was alleen zanger Joris Rasenberg nog over. Die doet het tegenwoordig niet onverdienstelijk als docent zang in Breda.

Laatste wapenfeit van Abel is dat Anouk een cover heeft opgenomen van Onderweg. Niet deze – skitterend mooie – Anouk overigens.

.