Polonaisedier

Arie Ribbens (1937)

Weetje: bij calamiteiten als brand in een volle zaal is de polonaise het instrument bij uitstek om iedereen rustig en gestructureerd buiten te krijgen.

In dat licht is het oeuvre van Arie Ribbens de ideale rampenmuziek. Want de zwaarbehaarde zanger bracht weliswaar ook klassiekers uit als Reggae, te gek hé!, Brabantse nachten zijn lang en Akketdoe, maar zal de geschiedenis ingaan als de ongekroonde koning van de meest onsierleijke dansvorm die de mens ooit uitvond.

Polonaise achteruit, De polonaise en vooral Polonaise Hollandaise zijn al decennia krakers in het carnavalscircuit.

Voor die laatste kneiter is Ribbens schatplichtig aan de Duitser Gottlieb Wendehals. Hij maakte de Polonaise Blankenese, die door onze Arie strak werd vertaald. Tot aan de catchphrase ‘Bij Hoevelaken linksaf!’ (‘Am Kamener Kreuz rechts ab!’) aan toe.

Ook het pikante woordgrapje

Wij zakken door, we zullen niet verdorsten,
en Willem grijp Marietje van achter bij de…………….. schouders

komt uit een Duits brein:

‘Wir ziehen los mit ganz großen Schritten,
Und Erwin faßt der Heidi von hinten an die…. Schulter’

grolt het origineel er op los.

Arie Ribbens is inmiddels op leeftijd en duikt niet meer voor elke vastentijd het schnabbelcircuit in. Ook al omdat zijn stembanden niet meer mee willen werken. En als die te beschadigd zijn om nog de polonaise te bezingen, dan is er echt wat aan de hand, moet een mens erkennen.

Ransseksueel

Ronald 

Hij is een transseksueel
Hij werkt in een bordeel
Van ’s ochtends negen tot vijf
Is hij een omgebouwd wijf

Tja. Was zanger Ronald Engel gewoon een beetje dom of wist hij simpelweg het verschil niet tussen een travestiet en een transgender vrouw? Want als we de coupletten erbij pakken gaat het gewoon om een verkleedpartij:

Hij was gewoon een man en hij had een hele goeie baan
Maar ’s avonds als ‘ie thuiskwam trok ‘ie dameskleren aan
Toen men d’r achter kwam, toen was het plotseling gedaan
Z’n vrouw ging van ‘m weg, en ’t kostte ‘m z’n baan

En hoezo ben je alleen binnen kantooruren ‘omgebouwd’? We snappen er helemaal niks van. Ronald schreef deze toptienhit uit 1993 nadat hij met z’n maten in de beruchte discotheek iT was beland. Die gasten waren natuurlijk alleen bier en tieten gewend en ze keken dan ook hun ogen uit.

Dat moet een vreemde gewaarwording zijn geweest, zo’n groep halfzatte mannen met matten en/of vlassnorren in hun doorsnee kleren tussen de paradijsvogels en drag queens die de iT van de nodige sjeu voorzagen. Eenmaal thuis pakte Ronald zijn accordeon en componeerde hij op verzoek van die vrienden het bovenstaande meesterwerkje.

Ronald is geboren in Amsterdam, studeerde af aan de LTS en heeft zijn succes aan de vader van zijn buurjongen en jeugdvriend René Froger te danken. Die pootte hem op een barkruk in Café Bolle Jan en de rest is geschiedenis.

Ronald zette in 1993 de toon voor een reeks aan schunnige liedjes. Een jaar later verblijdde de Dikke Lul Band het land met de volgende hit:

Dikke lul, dikke lul, dikke lul, lul, lul
Dikke lul, dikke lul, dikke lul, lul, lul
Dikke lul, lul, lul
Lul, lul, lul
Dikke, dikke lul

Travestiet, travestiet, travestiet, tiet, tiet
Travestiet, travestiet, travestiet, tiet, tiet
Travestiet, tiet, tiet
Tiet, tiet, tiet
Trave, travestiet

Ze haalden hiermee de derde positie in de Top 40. Gek genoeg zijn ze daar nooit overheen gegaan met liedjes als Verrek, er zit een lul in mijn bek of Damesfietszadelruiker.

De transseksueel getinte grapmuziek is in het vorige millennium blijven steken. Zijn we het misschien gewoon minder lollig gaan vinden? Wie het nog wél lollig vindt, kan Ronald zien optreden tijdens festivals als Dutch Valley.

Cabaractrizangeres

Ina van Faassen

Ina van Faassen (1928 – 2011)

Mary Servaes en Ina van Faassen zitten samen in een luchtballon.

Plotseling varen ze dwars door een wolk.

Zegt Mary Servaes tegen Ina van Faassen:

‘Goh, ik zie je vaag Ina.’

Dit mieters flauwe grapje kwam week na week voorbij in Kreatief met Kurk, het in de cultstand verheven knutselprogramma van Tosca Niterink en Arjan Ederveen. Wat velen met u zijn vergeten is dat het creatieve kurkgedeelte slechts een deel van het programma besloeg. De rest werd gevuld met sketches sketches, parodieën en de wekelijkse Poppenstory (op Youtube onterecht aangeduid als onderdeel van Borreltijd, de Koffietijd-parodie die als vervolg op KmK diende). Het vaste onderdeel begon als volgt met een lied:

1, 2, 3, 4

Potjandorie poppenstory

1, 2, 3, 4

Popjes van papier

Hedy, Dodi, Caroline

Laten hun geheimpjes zien

1, 2, 3, 4

Doldriest is het hier

Minister, sportman of artiest

Wie z’n wasgoed is het viest

1, 2, 3, 4

Heel veel kijkplezier

Meestal verscheen er een vingerpopje in beeld met daarop het hoofd van Boggle-presentatrice Dodi Apeldoorn. Om de een of andere reden hadden Tos en Ar deze kortpittig bekapselde presentatrice het syndroom van Gilles de la Tourette gegeven. Die riep dus de hele tijd dingen als ‘Kut-Boggle!’ en slaakte bovendien ongecontroleerde kreetjes.

Vlak daarna kwamen er andere BN’ers in beeld die van alles hadden meegemaakt, om te eindigen met het bovenstaande mopje in allerlei variaties. De ene keer ontstond de vaagheid dus door een wolk, in een andere versie was er sprake van mist aan de grond of een beslagen raampartij.

Of dit bovenstaande allemaal precies zo ging weten we niet, want om portretrechtelijke redenen heeft de Poppenstory-cyclus de dvd van Kreatief met Kurk nooit gehaald. Maar dat mopje is altijd in ons hoofd blijven zitten.

Afijn. Ina van Faassen dus. De actrice draaide haar hand niet om voor een potje cabaret, maar stond ook doodleuk dijenkletsers uit te delen in kluchten. Ze begon ooit aan het Serieuze Toneel en maakte een voor de jaren zestig dwarse draai door met Wim Sonneveld in grote amusementshows te gaan spelen. Op haar oude dag was ze nog te zien in films als Liever Verliefd. Ina was vijftig jaar getrouwd met Ton van Duinhoven, die u nog kent van journalistencabaret De Inktvis. Maar dat was in 1948.

O ja, Ina kon ook nog een aardig mopje zingen.

Bovenmeester

Bob Bouma (1929-2009)

Onberispelijk. Dat is toch wel het eerste woord dat ons te binnen schiet bij de naam Bob Bouma. Een onberispelijke man in een onberispelijk pak in een al even onberispelijke quiz.

Met die quiz bedoelen we Cijfers en Letters, het KRO-spelletje waar wij bovenmeester Bob Bouma vooral van kennen. Als u ouder bent, herinnert u zich misschien ook nog Voor een briefkaart op de eerste rang. Dat Bouma daar Catherine Deneuve ooit ‘de mooiste vrouw ter wereld’ noemde, was kennelijk zo opzienbarend dat het zijn Wikipagina haalde.

Maar Cijfers en Letters dus. Een programma dat zo tenenkrommend braaf was, dat je hoopt dat er zich achter de schermen verschrikkelijk platte en smerige dingen hebben afgespeeld, om het leven van de makers nog enigszins draaglijk te maken.

Een reeks ongelooflijke dorknopers kwam langs om zich eens lekker te verpozen met cijfers en – u raadt het al – letters. In het laatste geval ging dat ongeveer zo:

Kandidaat A: ‘Medeklinker.’
Bob Bouma: ‘De N van Nussenpoorterkutveen.’
Kandidaat B: ‘Medeklinker.’
Bob Bouma: ‘De R van Reetjeswolde.’
Kandidaat A: ‘Medeklinker.’
Bob Bouma: ‘Nog een N van Nakkernootjesklitjesdorp.’
Kandidaat A: ‘Klinker.’
Bob Bouma: ‘De E van Eelde.’

Vervolgens werd er integraal een pauzemuziekje van acht minuten* gedraaid en vormden de twee kandidaten een zo lang mogelijk woord. Het cijferdeel zullen we u besparen.

Kijk eens een hele aflevering van Cijfers en letters. En roep dan nooit meer dat vroeger alles beter en leuker was. Het echoot een Nederland waarvan echt niemand meer blij zou worden. En dat lag allemaal niet aan die onberispelijke Bob Bouma.

*=gevoelswaarde

Pien in de buuk

Monique Rosier (1963)

‘Monique Rosier kampte als jonge actrice acht jaar met een ernstige eetstoornis. Ze propte zich heimelijk en dwangmatig vol en braakte dan alles uit om slank te blijven.’

Tja.

Soms verloopt het researchen van BVN’ers anders dan je vooraf had verwacht. Want ook de schrijvers dezer teksten weten natuurlijk niet alles over die BVN’ers en komen dus zelf ook regelmatig voor verrassingen te staan.

Monique Rosier was in onze herinnering het stralende middelpunt van Zeg ‘ns AAA. Maar terwijl zij onder een IKEA-dekbedovertrek lag te rollebollen met Gert-Jan (gespeeld door de toen nog ongerepte Hans Cornelissen), zat Monique in gedachten alweer met haar hoofd in een zak paprikachips.

Gelukkig gaat het alweer heel lang goed met mevrouw Rosier. In De Wandeling vertelde ‘Neerlands meest ideale schoondochter’ dat haar man David ervandoor ging met Whoopi Goldberg en haar carrière in puin lang als gevolg van de ene ziekenhuisopname na de andere.

In Amerika zag Monique het licht. Ze kwam een dame tegen die haar vertelde over ‘het vrije eten’ en dit redde haar leven. Monique maakte van haar nood een deugd en alweer 25 jaar coacht ze mensen met eetproblemen. Ze schreef met succes een boek over eetstoornissen en pakte halverwege de jaren nul haar acteercarrière weer op met een rol in Onderweg Naar Morgen.

Maar we herinneren ons Monique vooral als die vrijgevochten en opgeruimde Pien. Met hippe jarentachtigbril, bovendien.