Bas Westerweel (1963)
Bas Westerweel. Iedereen kent ‘m, maar niemand kan ook maar een tiende van zijn cv opnoemen. Wist u bijvoorbeeld nog dat hij in een zot pakje in de Hollandse versie van Mama Mia speelde? Of dat hij een tijdje mocht invallen bij Koffietijd? Of zijn groene avonturen bij omroep Llink? Zelfs zijn deelname aan Sterren dansen op het ijs zal nog maar bij enkelen een klein roestig belletje doen rinkelen.
Wat u moet onthouden over de sympathieke Westerweel zijn vooral deze twee dingen:
-Hij was lange tijd de schoonzoon van Herman van Veen. Nu niet meer. Die scheiding verliep niet helemaal pijnloos, maar we kunnen ons zomaar voorstellen dat Bas toch enigszins opgelucht is. Stelt u zich voor dat u bij elk bezoek aan uw schoonouders moest luisteren naar zangerig uitgesproken zinnen als : ‘Pophoppelepee Bas, Padam padam, mag ik de piepelepappele suiker even? Hadsekideee blauweplekkenikbeneendruppellaaaterrrr’.
-Bas Westerweel was de eerste presentator van de Nederlandse Fort Boyard. En dat beeld van die grote volwassen man die boven twee dwergen met bespottelijk grote sleutels in hun knuistjes uittorent, dat is met geen dertig pijpjes crack uit ons geheugen te wissen. Waarvoor hulde.
Oliver Tuinier (1982)
Probeer het maar eens, op een verjaardag met dertigers op een stil moment galmen:
Grote kans dat er ergens vanuit de kamer een of meerdere lieden reageren met:
De kleine Olivier Tuinier deed menig baarmoederwand sneller bonzen toen hij in 1992 als Mees Grobben in Het Zakmes op zoek ging naar zijn naar Almere verhuisde kameraad, om hem een zakmes te bezorgen dat hij in bewaring had gekregen. De qua postuur wat ondermaatse Tuinier was trouwens niet zes, maar al tien op het moment dat hij stond te trommelen.
Een jaar later hadden de vrouwen van Nederland het helemaal te kwaad toen Tuinier de zoon van Antonie Kamerling speelde in De Kleine Blonde Dood. Kinderen die in een film doodgaan zijn immers altijd goed voor volgesnoten zakdoeken.
Na zijn korte carrière als kindster was Olivier Tuinier wel even klaar met de spotlights. Maar omdat bloed nu eenmaal kruipt waar het niet kan gaan is hij anno 2012 toch weer bekenderig, zij het vooral in kleine muzikale kring. Hij ziet er niet meer uit als een kleine blonde dood en produceert beats onder de naam O. Boogie.
Extince (1967)
Wat moet het leven van een Nederrapper toch vermoeiend zijn. Altijd maar ruzie maken met je concullega’s omdat ze je hebben gedist in een rap. Extince weet er alles van… Eerst kreeg hij de jongens van de Osdorp Posse over zich heen. Ze beschuldigden de rappende Brabander ervan dat hij achter hun rug om uit was op het geld van het nummer Turbotaal dat de Posse samen met Extince had opgenomen. Het resultaat: het prachtige pareltje ‘Braakwater‘, een persiflage op de hit waar Extince in 1995 mee was doorgebroken.Ons Brabantse spraakwatervalletje probeerde het al eerder als rappert. In de jaren tachtig kwam hem dat bijna op een rechtszaak te staan. Een advocaat van McDonalds dreigde met een flinke dwangsom vanwege oneigenlijk gebruik van een reclameliedje van de hamburgerboer. De Milkshake Rap werd daarna direct uit de handel genomen.
Het duurde dus nog tot halverwege de jaren negentig voor Extince serieus begon te scoren. In 2004 bracht Extince zijn tweede album uit, met alweer zo’n leuke dis. Deze keer was Brainpower de pineut, die kwaad reageerde met een 8.09 minuten durend nummer genaamd Ghostbusters. Extince liet zich daarop de verbale kaas niet van het brood eten. Drie jaar later kwam hij met een eveneens 8.09 minuten durend nummer, waarin hij afrekende met zijn bebrilde rivaal.
Je zou bijna vergeten waar Extince vandaan komt. Uit Brabant dus, waar hij als Peter Kops in Oosterhout werd geboren. Wat Extince tegenwoordig doet? Nou, nog steeds hetzelfde: beetje rappen, beetje dissen, je kent het wel. Of zoals Extince het zelf zou zeggen: ‘Je weet toch.’
MC Miker G (1969) & DJ Sven (1961)
Hoe iets simpels als een liedje van Cliff Richard het leven van twee Nederlandse rapknullen compleet op z’n kop zette… Lucien Witteveen en Sven van Veen waren wat aan het freestylen op Madonna’s Holiday en ineens dook Richard’s Summer Holiday op in het refrein:
We are going on a summer holiday
If you want to go, Yo sven
We’re going to London and New York City
And we take a little piece of Amsterdam
Voor ze het wisten stond het vrolijke tweetal in 34 landen op nummer één. Ze traden overal op met hun Holiday Rap, maar als je die shows nu terugkijkt valt één ding onmiddellijk op: Lucien en Sven zagen er helemaal niet uit als rappers! DJ Sven leek nog het meest op een net afgestudeerde aardrijkskundeleraar die om autoriteit uit te stralen naar zijn eerste lichting schoolkinderen een flinke snor had laten staan. En Lucien? Die zag eruit als een van zijn leerlingen.
Na de Holiday Rap volgden wat kleinere hits. Nadat Peter Koelewijn het laatste beetje street credibility van MC Miker G en DJ Sven eruit had geramd met een hiphopversie van Kom Van Dat Dak Af, hield Sven het voor gezien. Hij keerde terug naar Hilversum, waar hij eerst als plugger van verschillende platenmaatschappijen werkte. Later werd hij deejay bij BNN en schreef hij het boek Eendagsvlieg in een wespennest. Hierin bood Sven een kijkje achter de schermen van de muziekindustrie en de radiowereld, waarin Ruud de Wild een tamelijk naargeestige rol speelt. Hij zorgde er namelijk voor dat DJ Sven tijdelijk van de radio verdween en noodgedwongen een eetcafé begon. Thans is hij te horen als sidekick op Veronica.
Met Lucien ging het minder goed. Na kortstondig solosucces raakte hij aan de drugs en dakloos. Sinds de tweede helft van de jaren nul probeert hij weer op te krabbelen. Hij richtte zelfs een nieuw hiphopcollectief op. En zo blijkt de songtekst van de Holiday Rap alsnog profetisch:
Miker G and Sven were here to stay
We gonna ring-rang-a-dong for a holiday!
Ignace van Swieten (1943-2005)
Wie eind jaren zeventig, begin jaren tachtig vanaf een voetbaltribune werd uitgemaakt voor ‘Vriend van Van Swieten’, werd eigenlijk toegevoegd dat hij van de herenliefde was Ignace van Swieten, arbiter in de eredivisie en op het Europese toneel, was namelijk een van de eerste mannen in de voetbalwereld die er openlijk voor uitkwam zijn fluit liever in mannen dan in vrouwen te steken.
Van Swieten kunt u ook nog kennen van zijn optredens in de TROS-voetbalshow De Bal is Rond met Walter Tiemessen, maar waarschijnlijker is dat u wat betreft tv zijn naam eerder linkt aan het humoristische Vrienden van Van Swieten, een creatie van Viggo Waas, Raoul Heertje en Peter Heerschop. Uit dat programma zijn vooral de woordgrappen met namen van voetballers een eigen leven gaan leiden. Die waren van het allooi:
Voetballer met een sinterklaascpomplex:
Gerald Sibonne-bonne-bonne
en:
Voetballer die klassiekers graag in omgekeerde volgorde fietst:
Marco van Bastenaken-Luik-Bastenaken.
Ignace zelf maakte deze grollerij nog mee, maar overleed snel daarna, in 2005, aan een longziekte.